In Beaufortain, een regio in de Franse Savoie, ligt het Alpendorpje Quiège. De startplaats van de Ultra Tour du Beaufortain, een tocht van 105 kilometer in een adembenemend decor over berg en door dal.

Zaterdag 23 juli, 2.15u. De wekker gaat. Enkele uren eerder ben ik vroeger dan anders in bed gekropen. Kwestie van mijn nachtrust toch iets te verlengen. Maar mijn lichaam voelt eerst dat het te vroeg is om al in slaapmodus te gaan en daarna beseft het dat er iets op til is. Van slapen komt weinig in huis, want er is inderdaad iets op til. Eén uur en drie kwartier na het wekkergeluid word ik in het Franse Alpendorp Quiège verwacht voor de start van de Ultra Tour du Beaufortain. Ook mijn vrouw staat mee op, ze zal me vergezellen en bijstaan. Een echte steun en toeverlaat herken je aan de bereidheid tot assistentie op de meest ontiegelijke uren.

Verwachtingen heb ik niet echt. Ik maak mezelf iets wijs over genieten van landschappen en mijn uiterste best doen. Maar ik weet van vorige ondernemingen dat de kans behoorlijk groot is dat na een handvol uren lopen alleen nog doffe ellende overblijft. Afzien is het enige wat aan het eind rest. Waarom dan die uitdaging aangaan, vraag je je misschien af? Ultralopen fascineert mij. Het fascineert mij dat mensen het fysiek en mentaal opbrengen om urenlang te lopen: 10, 15, 20 uur aan één stuk. Ultralopen is grenzen opzoeken en verleggen: lichamelijk en mentaal, letterlijk en figuurlijk. Voorbij het normale. En toch is het een van mijn grote liefdes. Lopen, stap per stap, maar soms o zo zwaar. Zoals de Ultra Tour du Beaufortain. 105 kilometer over berg en door dal mét 6500 hoogtemeters! Urenlang prachtige impressies in een adembenemend decor. Onzekerheid over de afloop, zekerheid over het afzien.