Freddy uit Genk was het prototype van de ideale Streekrenner: meer dan eens riep hij dat we ergens moesten afslaan waar we niet eens een pad hadden gezien, waarna we weer een prachtige, onbekende singletrack mochten ontdekken. Toch kon Freddy niet wedijveren met de hoofdrolspeler van deze reportage: de prachtige fietsstreek rond Genk.

We spreken af aan het motorcrossterrein van Genk, waar Freddy Knoops voorzitter is van AMC, de club die de Horensbergdam als thuisbasis heeft. Wie de reeks 'Beau Séjour' bekeken heeft, herkent het circuit misschien van tv. Toen we er vorig jaar langskwamen voor de fotoshoot van de winterse fietskleding merkten we al dat Freddy honderduit kon vertellen én dat hij een passie heeft voor de fiets. In de zomer kiest hij voornamelijk voor de racefiets, maar anders haalt hij vaak de mountainbike van stal. Letterlijk aan zijn achterdeur liggen al tal van parcoursen die van het ene naar het andere bos leiden en door zijn jarenlange ervaring kent hij alle paden als zijn broekzak. "Maar dan zou je eens mijn 71-jarige kameraad bezig moeten zien! Deze regio heeft voor hem helemaal geen geheimen meer."

Maar Freddy heeft niet altijd zo fanatiek gefietst. Zo'n 17 jaar geleden moest hij herstellen van een verlamming die hij opliep door overcompensatie na een blessure. Zijn werk als zelfstandig klinkerlegger had zijn tol geëist. Bij de revalidatie stelde de dokter voor om te gaan fietsen en dat ging steeds beter. Een nieuwe passie was geboren. Aan zijn situatie hield hij enkele merkwaardige voorkeuren over. Zo fietst hij nooit met winterhandschoenen, maar kousen verdraagt hij al helemaal niet. Hij krijgt dan ook veel bekijks als hij met ontblote enkels gaat fietsen. Maar onderschat hem niet omwille van zijn 65 jaar die hij op de teller heeft staan, want hij gaat nog altijd goed vooruit en zit vol ambitie (zie kader), zelfs nu hij na de winter naar eigen zeggen zeven kilo is bijgekomen.

ONZICHTBARE TRAILS

Na het wisselen van een tegenpruttelend pedaal fietsen we de poort van het motocrosscircuit uit en rijden we letterlijk meteen het bos in. We starten op standaard bospaden, zodat we de perfecte aanloop hebben voor alles wat nog komt. Freddy waarschuwt ons dat we wel nogal wat grote wegen moet oversteken. We moeten na afloop toegeven: dat viel eigenlijk heel goed mee en bovendien bood deze route het kleinste aantal asfaltmeters ooit in deze reportagereeks.

Na het oversteken van de Steenweg mogen we al meteen onze klimconditie op de proef stellen, want daar wacht de mijnterril. "Hier mag je niet overal komen met de fiets, maar op dit deel wel", legt Freddy uit. Boven op de buitenste rand van de terril heb je in elk geval al een mooi uitzicht. Daarna duiken we het bos in en beginnen we eigenlijk aan het eerste deel van ons parcours. Dat bestaat uit een mix van leuke singletracks met af en toe een kort bultje of een natuurlijk wasbord, afgewisseld met langere bosdreven. In het natuurreservaat Heiderbos krijgen we af en toe wat heidevlaktes om op uit te kijken én ook al een dalende strook met een erg leuke flow.

Na het 'langste' stuk asfalt - we vermoeden zo'n 700 meter - krijgen we al een eerste echte indicatie van het sublieme gidswerk van Freddy. "Hier linksaf", zegt hij op de Weg naar Zwartberg. We steken die steenweg over, maar zien geen pad. "Hier moeten we in", klinkt het. En inderdaad, daar ligt een bijna onzichtbare singletrack. "We konden ook via de gewone weg, maar op deze manier is het toch altijd leuker." En of!

RUIMTE VOOR UITBREIDING

Null

Zo rijden we het gebied Duinengordel binnen, waar we de meest zanderige paden links laten liggen en opteren voor de stevigere tracks. Dieper in het bos komen we ook de tweede echte klim tegen. Heb je zin om hier nog meer de benen aan te spreken, dan kan je gerust wat extra lussen doen, want na die klim kan je links afslaan van onze route en gewoon even de pijltjes van de groene MTB-route volgen. Ook even later kan dat nog, maar die extra lusjes zijn minder uitdagend en dienen alleen om wat extra kilometers te hebben.

Null

Nadat we de Weg naar Opoeteren oversteken, kunnen we even op adem komen, want hier krijg je enkele rechte paden door de velden. Wij genieten op dat moment van een stralende zon die even de coronazorgen naar de achtergrond verdrijft (we maakten deze reportage eind maart, red.). Via een korte passage over de brede Neeroeterenstraat gaat het snel linksaf om terug de rust op te zoeken op een rustige, smalle weg die over de Witbeek leidt. Lang duurt de rust niet, want we duiken opnieuw het bos in en klimmen vanuit het diepste punt van onze tocht opnieuw naar hogere oorden. Het grootste deel van de klim loopt geleidelijk, maar boven word je getrakteerd op een fenomenaal uitzicht op een waterpartij, het Bergerven. Even afstappen om de schoonheid op te nemen is een must.

Null

DE HEUVELZONE

"Er loopt hier een heuse downhilltrail naar beneden, maar dat is momenteel iets te hoog gegrepen voor mij", legt Freddy uit. We hebben er alle begrip voor en wanneer we even verder een andere, maar ook enorm leuke afdaling voor onze wielen geschoven krijgen, kunnen we alleen maar denken: 'Hoe verwend zijn de mountainbikers hier!', want het is opnieuw genieten.

We slaan rechtsaf en mogen meteen opnieuw klimmen over een breder pad. Daarna volgt een leuke, smallere afzink die naadloos overgaat in een pittig heuveltje. Optimaal de daalsnelheid behouden om zo vlot mogelijk de steile percentages te overwinnen, is de boodschap. We steken de Brugstraat over en komen zo tot vlak bij een industrieterrein en toch hebben we nooit het gevoel dat we in bewoond gebied aan het rondrijden zijn. Bij het oversteken van de Europalaan moet je uiteraard even opletten, want je zit er net in een bocht.

Null

Je vergeet daarna meteen die passage, want je duikt onmiddellijk opnieuw het bos in. Hier moet je zo'n 30 hoogtemeters weten te verteren. "Hier gaan we rechts langs het veld om het niet te gevaarlijk te maken", verklaart Freddy. Wie zeker is van zijn MTB-techniek kan gewoon de zwarte en rode pijlen volgen om een stevige, technische afdaling te nemen, maar wij kiezen voor de veiligheid van de omweg langs het veld. Ook onze afdaling is leuk, dus klagen is niet aan de orde. Wil je hier nog wat hoogte- en daalmeters verzamelen, dan kan je even de zwarte pijlen blijven volgen vooraleer terug aan te sluiten op onze route.

Null

Om er terug de vaart in te krijgen, blijven we even op de langere, rechte paden, af en toe afgewisseld met een leuke singletrack. Intussen hebben we ook het zwaarste klimwerk achter de rug. Wetende dat je het hier nog een pak lastiger kan maken, biedt deze streek echt alles waar je als laaglandbiker van kan dromen.

HET SPOOR TERUG

We komen bij het oude treinstation van As en dat is niet alleen een ideaal alternatief startpunt voor onze route - je hebt er parkeerplaatsen - maar ook een mooi beeld, met afgedankte treinen en een houten uitkijktoren. Via de moderne fietsbrug kom je op het pad naast de zandgroeve. De hoogspanningskabels verstoren lichtjes het ideaalbeeld, maar het kan de pret niet bederven. Terug in het bos begint Freddy plots te vertellen: "Hier stond vroeger een huis, maar die man heeft dat in brand gestoken toen zijn gezin lag te slapen." Je ziet, zelfs in zo'n mooie regio moet je nog altijd zorgen voor je eigen geluk.

We steken opnieuw de Europalaan over, maar deze keer moeten we het doen zonder brug. De snelheidslimiet op deze drukkere baan met vier rijstroken is 90 kilometer per uur, dus uitkijken is de boodschap. Gelukkig beland je daarna meteen terug op rustigere wegen. Via de Zandstraat rijden we naar de oude spoorweg, maar steken die niet over. In de plaats daarvan kiezen we voor het smalle, parallelle paadje. Dat ligt op dit moment vol omgevallen bomen, maar we kunnen overal mooi door. Zo krijgen we toch nog wat slalomwerk voorgeschoteld.

Nog één weg over en we belanden opnieuw in hetzelfde bos waar we zijn gestart. Op bepaalde plaatsen zijn er heel wat bomen gerooid en daar loopt het wat zwaarder, maar we kunnen op het gemakje terug naar het motorcrosscircuit bollen. Daar laat Freddy ons zelfs nog even op het indoorparcours het kind in ons naar boven halen. Dat voorrecht zullen jullie waarschijnlijk niet hebben, tenzij je deelneemt aan de MTB-toertocht van As. "Dan teken ik hier een leuke lus uit met inbegrip van een passage over het trialsparcours. Ik heb die volledige toertocht ook zelf gereden en ik kwam bij het langste parcours uit op 1000 hoogtemeters. Zo zie je dat deze streek meer dan uitdagend genoeg is, als je het jezelf lastig wil maken."

PRAKTISCH

Onze route is 46,5 kilometer lang en telt 348 hoogtemeters, maar kan gemakkelijk worden verlengd door een van de vele bewegwijzerde mountainbikeroutes eraan toe te voegen of gewoon een lusje mee te pikken dat je ziet liggen, want het aantal mogelijke singletracks is hier enorm. Je kan hier gerust enkele dagen vertoeven en telkens een compleet andere route rijden. Als het echt overal nat is, kan je bijvoorbeeld richting Zonhoven trekken, maar met de uitgepijlde routes van de Duinengordel, Midden Limburg en Nationaal Park Hoge Kempen heb je hier een enorme speeltuin met letterlijk honderden kilometers aan vaste omlopen, waaronder een marathonroute van 80 kilometer.
Start: AMC Genk, Damstraat, Genk - alternatief: Station As, Stationsstraat 124, 3665 As
Parkeermogelijkheden: parking aan Station As
Materiaal: Wij reden de rit met onze nieuw opgebouwde Felt-hardtail met vaste carbon voorvork. De snelle Continental RaceKing-banden waren perfect voor deze ondergrond.
Download onze route HIER.

Dit artikel verscheen origineel in het aprilnummer van cycling.be magazine. Abonneer je HIER en krijg er een gratis fietscadeau bovenop!

Koop of abonneer je nu op cycling.be magazine

Het julinummer van cycling.be magazine ligt nu in de winkel en daarin kunnen we eindelijk concreet vooruitblikken op koers! Dat doen we met Tiesj Benoot, Primoz Roglic, Tim Declercq, vader Wim en zoon Mauri Vansevenant, en Andy Schleck. Om te weten hoe renners de coronaperiode zijn doorgekomen, spraken we trainers van Lotto Soudal en Deceuninck - Quick-Step, en wie zelf iets geks wil doen, krijgt tips van Paul Van Den Bosch over ultracycling. Verder: 10 formidabele fietsroutes in België, een fietstest van de nieuwe Cannondale Scalpel, de beste upgrades voor je racefiets, fietsen in Overijssel, alles over 'intermittent fasting', waarom ook je kind een topfiets verdient en hoe je hem of haar kan leren fietsen, en veel meer!