Mathieu van der Poel is als vanouds als een wervelwind aan zijn crossseizoen begonnen en kan voorlopig een feilloos rapport van zeven overwinningen op zeven wedstrijden voorleggen. Eerder dit jaar maakte hij ook al furore op de weg en de mountainbike. Hoe slaagt Van der Poel erin om met sprekend gemak drie verschillende wielerdisciplines te combineren? Wij vroegen het aan Kristof De Kegel (performance manager bij Corendon-Circus), die ons inzage gaf in het bijzondere trainingsregime van zijn poulain.

Hoe kan je met zo veel succes drie disciplines combineren? Kan je dat lang volhouden of moet Van der Poel vrezen voor een burn-out? Waar liggen zijn limieten? En kan de Nederlander ooit de Tour winnen? De vragen rond het wielersprookje van Van der Poel zijn legio. Kristof De Kegel kijkt mee in het lichaam van de alleskunner: "Ik ben er gerust in: Mathieu zal zich niet bezondigen aan 'overkill'."

 

'PLASTISCH' LICHAAM

Waarom rijdt een profrenner veel sneller de Mont Ventoux op dan een goedgetrainde wielertoerist? Training en begeleiding zijn uiteraard bepalende factoren, maar de basis wordt bepaald door talent. Topsporters zijn nu eenmaal begiftigd met betere genen. En bij die topsporters bevindt Van der Poel zich nog eens in een aparte categorie. Zeg maar buiten categorie. "Zijn talent wordt mee bepaald door het feit dat zijn lichaam enorm plastisch is", legt Kristof De Kegel uit. Plastisch? "De standaardregel is dat een gemiddelde sporter bij de hervatting van de competitie zes tot acht weken nodig heeft om een goede basis te vormen. Bij Mathieu duurt die periode niet zo lang. Zijn lichaam reageert al na twee à drie weken op die basisprikkels. Ook bij een nieuwe trainingsstimulus, bijvoorbeeld de explosieve opdrachten voor het mountainbiken na het voorjaar, past zijn lichaam zich veel sneller aan."

Het geeft Van der Poel een mooie voorsprong op de concurrentie en de mogelijkheid om verschillende disciplines te combineren. "Het is niet zo dat hij anders of zwaarder traint dan andere sporters", licht De Kegel toe. "Hij kan gewoon net iets meer aan en herstelt veel sneller dan een gewone sterveling. Zijn valpartij in de cross van Lokeren vorig jaar is een goed voorbeeld. De dag nadien won hij in Gieten, ondanks die dikke enkel."

 

ECHTE TRAININGSMACHINE

Talent hebben is één ding, maar je moet het natuurlijk ook op de juiste manier aanwenden. Gezien het palmares van Van der Poel kan je moeilijk zeggen dat hij de voorbije jaren slecht bezig was. Toch zat er nog rek op. "Binnen de ploeg is Mathieu sinds zijn vijftiende geëvolueerd van een speelse naar een meer gestructureerde aanpak. Dat is stelselmatig gegroeid. Zo sliep hij vorig jaar voor het Nederlands kampioenschap al in een hoogtekamer, als aanloop naar een hoogtestage in Livigno. Met het oog op de opwaardering van het programma op de weg vond de ploeg dat er nood was aan een bijkomende stap. We zijn nog meer gaan finetunen. We denken nog meer na over wat nodig is om zijn verschillende doelen te realiseren. Voor de klassiekers op de weg, het mountainbike of de cyclocross hanteren we telkens een hele andere aanpak."

Zo zijn de trainingen van MvdP nu veel meer afgebakend. Tot op de seconde: 40 seconden aan die intensiteit, 20 seconden aan die intensiteit ... "Dat zou nooit gewerkt hebben zonder een geleidelijke introductie. Teammanagers Christoph en Philip Roodhooft hebben Mathieu kunnen overtuigen van het nut van een planmatige aanpak. Op die manier was er voor mij ruimte om iets toe te voegen aan het reeds geleverde werk. Maar als de atleet niet bereid is om mee te gaan in een bepaald verhaal, dan lukt het nooit. In het begin heb ik mezelf ook de vraag gesteld of Mathieu wel 'kneedbaar' was, maar ook op dat vlak is hij een modelatleet. Samen hebben we van hem een echte trainingsmachine gemaakt."

 

GEVOEL KOPPELEN AAN TESTRESULTATEN

Mathieu blijft ook zelf zijn inbreng hebben. "We wisten dat hij vanuit een speelse achtergrond kwam en hebben hem in het begin voor een deel vrij gelaten en vooral gekozen voor zaken die een groot verschil konden maken, om pas later de details aan te pakken. Een voorbeeld? Op stage hebben we hem onderworpen aan een aantal 'veldtesten'. Die resultaten hebben we gekoppeld aan zijn inspanningen en zijn gevoel. We confronteren hem dan met het feit dat we als het ware in zijn lichaam kunnen kijken. Kan ik nog een minuut langer deze inspanning aan of niet? Het gevoel klopte en Mathieu was mee. Op die manier konden we ook op basis van oude resultaten aantonen waarom het in het verleden soms minder draaide op een WK."

Niemand die eraan twijfelt dat de erelijst van Van der Poel een stevige bundel zal worden. Maar waar ligt de limiet? De Kegel kreeg al vaak de vraag of Mathieu ooit de Tour kan winnen. Een vraag waarop hij geen pasklaar antwoord heeft. "Met zijn huidige gewicht is het in principe onmogelijk. Wil hij meedoen in een grote ronde, dan zal hij gewicht moeten verliezen. Maar dan moet hij wel zijn unieke punch opgeven. Dat is een overweging die hij zelf moet maken. De ploeg ziet in hem eerder een toekomstige groene trui. Op een aankomst bergop van 1,5 kilometer is hij een van de beste renners ter wereld. Geef je dat op voor een top 10 in een grote ronde?"

 

LAGERE BELASTING IN HET VELD

De laatste vraag dan. Neemt Van der Poel niet te veel hooi op zijn vork? Net als Mathieu heeft De Kegel geen schrik voor de sportieve burn-out, zoals bij Marianne Vos is gebeurd. "We zijn op onze hoede. Af en toe wil hij iets meer. Zo hebben we hem twee keer noodgedwongen laten rusten op een moment dat hij zich goed voelde: na de Amstel Gold Race en na de Wereldbeker MTB in Nove Mesto. Mathieu pruttelt dan wel wat tegen. 'Het is zonde dat ik met zo'n conditie moet rusten', klonk het na de Amstel Gold Race. Wij moeten hem dan behoeden voor overdaad, ondanks zijn commercieel belang."

De Kegel nuanceert ook het 'drukke' programma van zijn poulain. "Omdat Mathieu overal heel aanwezig is, lijkt het alsof hij heel veel rijdt, maar 69 wedstrijddagen op twaalf maanden tijd is niet zo veel. De belasting in het veld is voor hem ook veel lager. Die zijn soms 'a walk in the park'." Een anekdote na de Wereldbeker in Koksijde vorig jaar bewijst dat dit geen loze woorden zijn. "Een halve minuut na de finish hebben we bij Mathieu lactaat geprikt. Die resultaten vertoonden geen tekenen van zware inspanningen. Na een furieuze start kon hij daar 40 minuten rustig rondrijden. Met hetzelfde gevoel dat wij hebben tijdens het joggen. 'Het is goed, zeker?', grijnst hij dan. Tijdens de wedstrijd is hij daar dus al mee bezig."

Dit artikel verscheen eerder al in de crossgids van cycling.be magazine. Nabestellen kan via onze webshop! Abonneer je hier en krijg er een gratis fietscadeau bovenop!

Koop of abonneer je nu op cycling.be magazine

Het decembernummer van cycling.be magazine ligt nu in de winkel en dat kan uitpakken met een exclusieve blik achter de revalidatie van Wout van Aert. Verder: Zdenek Stybar, Yara Kastelijn, Ruben Apers over Bjorg Lambrecht en de veiligheidsproblemen, Erik Dekker, talentdetectie bij Telenet Baloise Lions, bikefitting voor rugpatiënten, De Streekrenner in Noord-Limburg, verantwoord snoepen en energiedips vermijden, een test van drie gravelbikes …