"Wat vinden de profs ervan?", zo luidde onze eerste vraag tijdens de virtuele voorstelling van de nieuwe Aeroad. "Wel, Mathieu van der Poel kreeg tijdens de testfase een conceptmodel. Hij reed er een tijdje mee en wilde zijn nieuwe Aeroad nadien niet meer afgeven", klonk het veelbelovend bij Canyon. Cycling.be kon het vernieuwde Duitse vlaggenschip al testen!

De eerste Aeroad dateert al van 2014 en na zes jaar vond Canyon het hoog tijd om zijn aeroracer eens grondig onder handen te nemen. Ontwerper Lars Wagner mikte daarbij op meerdere doelen: nog aerodynamischer, lichter, comfortabeler, geschikt voor meer fietsers, extra comfortabel, optimale integratie en dat alles afgewerkt met een knap jasje. We hadden stiekem gehoopt op de ravissante felblauwe look, maar die is enkel beschikbaar in de CF SLX-variant. Ons matzwarte exemplaar met glossy accenten zal ongetwijfeld ook vlotjes uit de winkels rollen. Je hebt er alleen wat meer poetswerk aan omdat je heel vlug vetvlekjes ziet verschijnen op de matte lak. De verschillende kleurstellingen zijn trouwens specifiek gebonden aan bepaalde versies, gaande van CF SL en CF SLX tot de nieuwe topreeks CFR.

RESULTAAT NA 22 GETESTE GEOMETRIEËN

Om de Aeroad CFR aerodynamischer te maken dan zijn voorganger, sloeg Canyon de handen in elkaar met Swiss Side. Het team achter dit Zwitserse bedrijf stapte over van Formule 1 naar het wielrennen en stelt nu zijn expertise in secondewinst ter beschikking van Canyon. Alle buizen werden onder de loep genomen, wat na 22 geteste geometrieën en een pak windtunneltesten, resulteert in de facelift die we nu zien. Weetje: de windtunneltesten worden bij Canyon afgewerkt door Ferdi. Wie? Ferdi, de carbon renner die enkel bestaat uit een paar bewegende benen.

Null

Optisch zien we onmiddellijk verschillen met het oude model. De voorvork is een pak strakker, de cockpit zit veel meer ingewerkt in het frame, de schuine buis, achtertrein en zadelpen groeiden aanzienlijk in omvang en de ruimte tussen de achterband en de staande zitbuis werd meer opengetrokken. Deze ingrepen zouden volgens Canyon zorgen voor gemiddeld 4,4 watt winst (fiets + fietser samen gemeten) tegenover de zes jaar oude Aeroad. Niet meteen om van omver te vallen, maar cijfertjes zeggen niet alles. Rijplezier, dat is waar wij vooral naar kijken. Dat verzekert Canyon door de lengte van de liggende achtervork terug in te korten met 5 mm tegenover de oude disc-versie. Die maakte de vorige Aeroad wat trager en logger bij het accelereren en sturen. We hebben het vorige discmodel niet getest, maar de nieuwe Aeroad stuurt serieus scherp de bochten in en acteert verre van log.

EXTRA STIJFHEID, EXTRA STABILITEIT

En of we het leuk vonden om met de Aeroad CFR kilometers te malen! Helaas moesten we onze ritten grotendeels afwerken onder serieuze stortbuien. Al konden we op die manier wel goed voelen hoe de Aeroad omgaat met ferme windsnelheden. Als je optrekt, voel je dat je met een snelle jongen op pad bent. Accelereren gaat erg strak en de fiets dwingt je bijna om steeds harder te gaan. Waar de geüpdatete Aeroad vooral in uitblinkt, is zijn stabiliteit. In de beugel, op de pedalen of zelfs met de polsen over de cockpit: je voelt gewoon dat het een kloeke racer is die het asfalt opvreet. Geen greintje nerveus gedoe met deze slechts 7,2 kg wegende bolide in maat L. Dat is vooral te danken aan de stijfheid ter hoogte van het bottom bracket, de bovenbuis en de schuine buis. Die kreeg er nog een beetje volume bij, wat moet resulteren in 14% meer stijfheid. Een paar procenten kunnen we niet voelen, maar stijf is hij alleszins.

COMFORTABELE AFSLANKKUUR

De Aeroad van 2014 sprong er al uit door zijn comfort en dat wilde Canyon koste wat het kost niet verliezen. Daarvoor moesten ze balanceren op een slappe koord, want omdat de concurrentie op de aeromarkt niet min is, moest hij wel op dieet om het framegewicht onder 1 kg te laten duiken. Uiteindelijk slankte de Aeroad-frameset 168 gram af, waardoor het gewicht van de duurste versie nu op 915 gram ligt voor het naakte frame. Is het comfort dan niet ten koste gegaan van deze relatief ingrijpende afslankkuur? Gelukkig niet. Het grotere buizenvolume van vork tot achtertrein verzekert je nog steeds van het nodige rijgemak. De eerste generatie aeroracers durfde nogal matig tot zeer oncomfortabel te zijn, maar dat is verleden tijd. Je kan de nieuwe Aeroad gerust inzetten voor meer dan geplaveide vliegvelden. Kasseistroken en hobbelige baantjes zorgen er niet langer voor dat je door elkaar wordt geschud. Al spelen de 25 mm brede band vooraan en de 28 mm achteraan daar ook een rol van betekenis in. Wie wil, kan zelfs tot 30 mm breed gaan op deze veelzijdige aeroracer. Comfort verzekerd.

INGENIEUZE ZADELPEN

Null

Onze Duitse vrienden had al langer een streepje voor door het weglaten van de zadelpenklem, maar de zadelpen die standaard op elke nieuwe Aeroad-uitvoering komt, gaat nog een stapje verder. Naast gewoonweg knap te zijn, is ze ook echt comfortabel. Vanaf enkele centimeters onder de ingewerkte zadelpenklem tot ongeveer halverwege de zadelpen is deze maar de helft zo diep als de zichtbare helft. Op bepaalde plaatsen is die nog eens verstevigd om zo snel mogelijk de meeste schokken op te vangen. Tijdens onze ritten voelden we echt het verschil tegenover een standaard zadelpen en zadelpenklem die de schokken dichter bij je zitvlak dempen. Een tiental centimeter boven de interne zadelpenklem gaat de pen over in twee aparte, holle compartimenten. De voorste staat in om de ballast op te vangen, terwijl het achterste deel op zijn beurt de luchtweerstand ten goede komt. En wat doet deze dubbele structuur met het gewicht? 6 grammetjes eraf, alstublieft. Enkel het Selle Italia-zadel met lange neus was niet helemaal onze meug, maar dit is voor iedereen verschillend.

REISVRIENDELIJKE & AANPASBARE COCKPIT

Het ontwerpteam van Canyon wilde een cockpit maken die niet inboet aan comfort, maar die het wel makkelijk kan verzenden in zijn Bike Guard-doos. Een opklapbaar stuur, zeg je? Inderdaad, dat is exact wat Canyon heeft voorzien met zijn CP0018-aerocockpit. Toen we de fiets in handen kregen, voelden we al snel de twee boutjes onder weerszijden van het platte stuurgedeelte. Na de persvoorstelling werd ons duidelijk dat het gaat om een vast middelste stuk waar je de drops kan in- en uitduwen. Je hoeft hiervoor geen enkele kabel los te wrikken. Gelukkig maar, want aan de kabels van hydraulische schijfremmen prul je liever niet te veel.

Null

We namen zelf eens de proef op de som en het systeem werkt puntgaaf. In een minuutje draai je de vier boutjes los waardoor de stuurbreedte drastisch verkleint. Dit zal je ongetwijfeld veel gevloek besparen als je hem in de koffer wil laden. Je maakt de losse delen dan wel best op een of andere manier vast, zodat ze niet rondslingeren en het frame bekrassen.

Een tweede voordeel van de vernieuwde cockpit is de aanpasbaarheid. Zo kan je het stuur in de breedte verstellen van de standaard 410 mm (bij framemaat M) naar 430mm of 390mm om extra aerodynamisch te vlammen. Ook dit gebeurt aan de hand van de boutjes. Uiteraard moet je bij het verbreden wel een stukje stuurlint toevoegen om de blootliggende interne bekabeling te bedekken. Maak je het stuur smaller, dan verwijder je simpelweg wat stuurlint. De hoogte van het stuur kan je op zijn beurt ook zonder veel moeite veranderen. Wil je een wat lagere zitpositie of net wat meer rechtop zitten, dan kan dat zonder een deel van de vork zichtbaar te hebben. Het extra goede nieuws: je hebt er geen speciale gereedschappen voor nodig. Om dit mogelijk te maken, schuift de vorkbuis net rond een iets smallere balhoofdbuis. De schroef die het stuur op een bepaalde hoogte vast moet zetten, wordt geklemd door een interne wig en heeft een mechanisme waarmee het zichzelf vastzet, zodat je stuur niet ongewenst kan loskomen als je vergeet om de schroef aan te spannen. Dankzij het systeem, dat zijn idee ontleent aan de ouderwetse stuurpen, kan je wat spacers weglaten of bijplaatsen wanneer het nodig is, en dat zonder een stuk uitstekende vork te zien. 15 mm lijkt weinig, maar je zal het snel merken aan je houding.

Null

Bij de goedkoopste variant van de nieuwe Aeroad, de CF SL-klasse, moet je het helaas zonder de reisvriendelijke cockpit stellen. Deze reeks wordt voorzien van de oude CP10-aerocockpit die zich al heeft bewezen in het verleden.

VAN CHIQUE INSTAPPER TOT HIGH-END PRONKSTUK

De aerodynamische cockpit ligt goed in de hand en ademt snelheid. Aan dat laatste draagt Shimano zijn steentje bij met de feilloze Dura-Ace Di2-groep, die van soepel schakelen een certitude maakt. De nieuwe Aeroad wordt afgemonteerd vanaf Shimano 105 tot de high-end groepen van Shimano, Campagnolo en SRAM. Wie graag velgremmen op zijn nieuwe Aeroad ziet, is eraan voor de moeite. Hoewel profrenners bewijzen dat de velgrem nog niet dood is, komt deze Duitse sneltrein er enkel met schijfremmen. Persoonlijk zijn we hier niet rouwig om, maar we begrijpen dat sommige diehard velgremfans hier wel over kunnen struikelen.

AERO VOOR IEDEREEN

De Aeroad ziet er niet enkel snel uit, dat is hij ook. Al was de voorganger misschien net wat té agressief voor de doorsnee recreant. Niet iedereen kan of wil helemaal voorovergebogen zijn kilometers malen, waardoor de Aeroad niet was weggelegd voor elke fietser. Om daaraan tegemoet te komen, vergrootte Canyon de stack met 9 mm waardoor het stuur wat hoger komt te staan. Ook van de reach werd 5 mm afgeknabbeld. Zo blijft de aeropositie nog behouden, maar is ze een tikkeltje toegankelijker. Renners en rensters die met een 2XS of zelfs 3XS-frame (enkel CF SL-reeks) rondrijden, krijgen kleinere 650b-wielen in plaats van de standaard 700c. Zo behoudt elk frame de beste rijeigenschappen die je mag verwachten van een dergelijk topmodel.

ONS GEVOEL

Onze Aeroad CFR moet zeker niet onderdoen voor de concurrentie in het high-end aerosegment. Het zekere gevoel dat hij je geeft, springt er echt bovenuit en ook zijn snelheidsdrang ligt erg hoog. De afmontage met Shimano Dura-Ace Di2 vervolledigt het plaatje. Op elk terrein is het een waar feest om met onze testfiets op pad te zijn. Langere beklimmingen hebben we niet opgefietst, maar daarvoor heeft Canyon nog steeds de vederlichte Ultimate in het gamma. Al vond bijvoorbeeld Valverde het niet nodig om zijn nieuwe Aeroad in te ruilen voor een Ultimate in de bergetappes van de Tour. Tot slot nog een groot applaus voor de hoge DT Swiss ARC1100 Dicut 62-wielen. Tijdens de testritten in quasi stormweer ondervond onze testman veel minder zijwindgevoeligheid ten opzichte van iets oudere en minder hoge wielsets.

Null

CONCLUSIE

De vernieuwde Aeroad is op alle vlakken beter geworden dan zijn voorganger. De geweldige rijervaring blijft behouden, het gewicht zakt wat, hij is toegankelijker voor niet-profs en kreeg er een handvol leuke toevoegingen bij. Het comfort en de schokbrekende kwaliteiten zijn niet gigantisch veel beter, maar absoluut wel behouden. Daar dragen de 25 mm-banden vooraan en vooral 28 mm achteraan zeker hun steentje toe bij. Zo kan je de Aeroad gerust inzetten voor veelzijdige ritten met oplopende stroken en slechte wegen. Dat je moet kiezen voor schijven is voor ons geen probleem. Het is gewoon erg fijn om te ervaren dat er aan alles is gedacht, zelfs om gevestigde waarden te verbeteren tot in de details. Kortom, we begrijpen Van der Poel volledig wanneer hij zijn Aeroad niet wou teruggeven.

SPECIFICATIES

Frame: Aeroad CFR
Vork: Canyon FK0060
Groep: Shimano Dura-Ace Disc Brake
Crank: Shimano Dura-Ace 52/36
Wielen: DT Swiss ARC1100 Dicut 62
Banden: Continental GP5000 25/28
Cockpit: Canyon CP0018 Aero-Cockpit
Zadel: Selle Italia SLR Lite
Zadelpen: Canyon SP0046
Maten: 2XS, XS, S, M, L, XL, 2XL
Gewicht: 7,2 kg (maat L, excl. pedalen)
Prijs: 7.499 euro
Info: www.canyon.com

Koop of abonneer je nu op cycling.be magazine

Het oktobernummer ligt nu in de winkel en je krijgt er zomaar de Crossgids bij. Daarin vind je alle renners, alle topcrossen en een analyse van de kalenderwijzigingen, Sven & Thibau Nys, Ceylin del Carmen Alvarado, Denise Betsema, Tormans CX met Quinten Hermans en Corné van Kessel, Masterclass crosstubes, en fietstests van de gravelbikes van crossexperts Canyon, Stevens & Ridley. In het gewone nummer ligt de focus dan weer enerzijds op de voorjaarsklassiekers die in het najaar worden verreden (met Greg Van Avermaet) en anderzijds de Giro (met Steven Kruijswijk), tips hoe je het herstel kan bevorderen, de mirakelzege van Johan Museeuw in Roubaix, en veel meer!