Stevig blijven trainen, hoogte-experimenten op touw zetten, vlogs maken ...: Victor Campenaerts heeft niet stilgezeten de voorbije maanden. De werelduurrecordhouder stoomde zich in zijn eigengereide stijl klaar voor het tweede deel van het seizoen: "Trainen is voor mij een 'way of life'."

Als er één renner is die weet hoe hij zichzelf moet verkopen, dan is het wel Victor Campenaerts. Want zeg nu zelf: kent u nog profrenners die mondmaskers uitdelen aan het publiek tijdens een wielerwedstrijd? Of die milieubewuste recreanten persoonlijk belonen met briefjes van 50 euro? Of die kippen gaan hypnotiseren in de tuin van een collega-profrenner? Wij in ieder geval niet.

 

GESLAAGDE HOOGTE-EXPERIMENTEN

Een van de andere experimenten waar je je in tijden van corona aan waagde, heet 'Intermittent Hypoxic Exposure'. Je zette een uur per dag een speciaal masker op om een hoogte van maar liefst 10.000 meter na te bootsen, waarbij je lichaam door de lage zuurstofconcentratie een extreme prikkel kreeg om extra rode bloedcellen aan te maken. Iets wat je veel aandacht opleverde in de media.
Victor Campenaerts: "Klopt, maar daar ontstonden toen ook wat misverstanden rond. Veel mensen denken dat ik enkel zo'n masker hoef op te zetten of in mijn hoogtetent hoef te liggen om automatisch een ijzersterke conditie op te bouwen. Wel, ik nodig iedereen uit om het zelf eens te proberen. Ik kan je verzekeren: er komen heel veel opofferingen bij kijken."

Hoezo?
"Op 10.000 meter hoogte verblijven is absoluut niet aangenaam. Je kan alleen maar op bed liggen en kan je onmogelijk op iets concentreren. Het is echt aftellen tot het voorbij is. En wat een hoogtetent betreft: je slaapt er enorm slecht in omdat je lichaam voortdurend in paniek is door het zuurstoftekort (vooraleer Campenaerts sessies van een uur op een hoogte van 10.000 meter inlaste, ondernam hij ook al een eerste hoogte-experiment, waarbij hij gedurende anderhalve week op 4.600 meter hoogte sliep, red.). Als je 's morgens opstaat, wil je het liefst van al de hele dag in de zetel liggen. Je voelt je heel moe, dus je kan niet trainen zoals je wil. En er is ook het mentale aspect. Drie weken lang in een vochtige tent liggen met je vriendin is niet fijn, laat staan dat zij in die periode in een ander bed slaapt. Het is dus extreem nuttig, maar ook weinig bevredigend. Je kan het niet vergelijken met een stevige trainingsrit in de Ardennen, waar je moe, maar voldaan van thuiskomt."

Lees het volledige artikel in het septembernummer van cycling.be magazine, nu in de winkel of te bestellen via onze webshop! Abonneer je hier en krijg er een gratis fietscadeau bovenop!