Weinig meesterknechten in het huidige peloton die zo'n iconische status genieten als Tim Declercq. De West-Vlaming doet zijn bijnaam 'El Tractor' geregeld alle eer aan door kilometerslang op kop van het peloton te sleuren. Al komt daar ook heel wat rekenwerk bij kijken, verzekerde hij ons.

Tim Declercq is afkomstig van Izegem, maar ging de liefde zoeken in Houthulst. Na vorig seizoen trouwde hij met Tracey. De afstand van 25 kilometer naar zijn heimat en zijn trainingsmakkers van 'De Melkerie', waaronder ploegmaats Yves Lampaert, Bert Van Lerberghe en Stijn Steels, overbrugt 'El Tractor' echter met plezier. Voor onze gezamenlijke training hadden we een ritje richting Kemmelberg in gedachten, maar Tim is net terug van enkele dagen Ardennen en verkiest dan ook een 'coffee ride' naar het centrum van Ieper. De horecazaken en de terrassen op de idyllische Grote Markt zijn sinds enkele dagen opnieuw open, dus we gaan graag in op zijn aanbod. Een juiste keuze: de zon is van de partij en Tim praat honderduit over zijn carrière, zijn ploeg Deceuninck - Quick-Step en deze bijzondere coronatijden.

Tim, hoe heb jij de 'lockdown' beleefd? Heb je je er snel bij kunnen neerleggen of was je enigszins rusteloos?
Tim Declercq: "Ik nam bij de afkondiging van de bewuste maatregelen nog deel aan Parijs Nice en heb daar in samenspraak met ploegleider Tom Steels meteen beslist om de fiets een weekje volledig aan de kant te laten. Op dat moment wisten we niet hoelang die 'lockdown' zou duren, al was de verwachting initieel nog dat we in mei wel weer zouden kunnen koersen. Toen enkele weken later duidelijk werd dat ook de Tour geannuleerd zou worden, ben ik gewoon rustig blijven trainen om de conditie te onderhouden."

Je was heel goed bezig vooraleer COVID-19 het commando overnam. Geen spijt dat je die conditie niet kon verzilveren tijdens een schitterend voorjaar?
"Ja, ergens wel, maar anderzijds geloof ik dat die goede vorm gewoon de volgende stap was in de opbouw van mijn carrière. Ik ben altijd al een trage groeier geweest en ben ervan overtuigd dat ik ook in het najaar en de komende seizoenen nog wat progressie kan maken. Al was het natuurlijk jammer dat ik die goede benen na mijn vijfde plaats in de Omloop het Nieuwsblad en mijn prima Parijs-Nice niet kon laten renderen in de klassiekers. Ik voelde dat ik naar een absolute topvorm aan het evolueren was. Benieuwd wat dat had gegeven in de Ronde van Vlaanderen of Parijs-Roubaix, mijn absolute lievelingskoers."

Lees het volledige artikel in het julinummer van cycling.be magazine, nu in de winkel of te bestellen via onze webshop! Abonneer je hier en krijg er een gratis fietscadeau bovenop!

Ontdek HIER de route!