De rubriek 'De Streekrenner' wil jullie, de cycling.be-lezers, laten kennismaken met de mooiste offroadroutes in Vlaanderen. Vlaams-Brabant heeft de reputatie dat de onverharde paden er in de winter erg vettig bij liggen en dat is niet gelogen. Gelukkig schotelde streekrenner Jonas ons een technisch haalbare route voor. De hoogtemeters zijn dan weer onvermijdelijk, dus breng je klimmersbenen maar mee naar het Leuvense.

Wij hebben dan wel onze studies afgewerkt in Leuven, maar op twee wielen kennen we er minder onze weg dan op de Oude Markt ettelijke jaren geleden. Ondanks de vele toertochten die zowel voor racefiets als mountainbike georganiseerd worden, was het er nog nooit van gekomen om er eens echt op pad te gaan. Een grote schande, zo bleek al meteen na de start in Pellenberg, waar de mist het landschap een feeërieke toets gaf. 

KORT MAAR KRACHTIG

Startend vanaf de kerk van het kleine Pellenberg krijgen we in sneltempo voorgeschoteld hoe deze rit er zal uitzien. We schieten meteen een bijna onzichtbaar pad op dat ons verbindt met een smalle, kronkelende asfaltweg, om even verderop rechtsaf te slaan en meteen stevig te moeten klimmen op een zachte ondergrond die her en der bezaaid is met wat stenen. Dit wordt een kort, maar pittig ritje. Local Jonas Devries had ons een veertigtal kilometer met het beste uit zijn streek beloofd, en dat 'beste' betekent dat het geregeld bergop gaat. "Gelukkig duren de beklimmingen hier niet lang", probeert hij ons op te monteren nadat hij merkt dat onze winterbenen nog niet opgewarmd zijn.

Aan een Mariabeeldje slaan we tweemaal linksaf en zo bereiken we het eerste van vele bossen in de regio. Het Gasthuisbos is maar een opwarmertje van wat nog komen zal, maar het pad ligt er beter bij dan we gevreesd hadden na de vele horrorverhalen over onnoemelijk plakkerige modder die we gehoord hadden over deze streek.

WIJNGAARDEN EN KASTELEN

In Linden moet je tussen een bank en een huis rechtsaf richting het Kattebos en - gewoon een weg oversteken - het Lindenbos. Daar krijg je een mooi uitzicht op de lokale wijngaard - de op een na grootste van Vlaanderen - en als de mist afwezig is, kan je hier in principe het kasteel van Linden zien, dat tegenwoordig in handen is van de wijnboer. Na wat draaien en keren sla je op een steenweg schuin linksaf naar de Begijnenberg. Eén keer raden wat hier jouw taak is - Inderdaad, schakelen naar je lichtste versnelling. Hier in het Begijnbos zoeken we wel enkele interessante passages op. Een van de bekendste voor wie met de streek vertrouwd is, is de 'Zounk'. Die beklimmen we niet - net iets te lastig gezien de winterse modder - maar dalen we af. Om een schuiver in de blubber te vermijden, laten we de snelheid op deze steile afdaling niet te hoog oplopen. 

Download onze route HIER!

Lees het volledige artikel in het februarinummer van cycling.be magazine, nu in de winkel of te bestellen via onze webshop! Abonneer je hier en krijg er een gratis fietscadeau bovenop!