Lucinda Brand is een van de topfavorieten voor de wereldtitel veldrijden bij de elitedames, al moet ze dan wel voorbij enkele sterke landgenotes en uittredend kampioene Sanne Cant. Wij werkten samen met de Nederlandse een crosstraining af op de Balenberg en vroegen haar onder meer hoe ze haar veldritcarrière combineert met een propvol wegprogramma.

Vierde op het WK veldrijden van 2017 in Luxemburg, derde in Valkenburg het jaar nadien en vorig seizoen vicewereldkampioene in Denemarken - drie jaar op rij achter een ongenaakbare Sanne Cant.  Als we het rijtje doortrekken en het mindere seizoen van Sanne mee in rekening brengen, dan zou Lucinda Brand het verdienen om dit jaar eindelijk wereldkampioene veldrijden te worden. Al lijkt de concurrentie uit eigen gouw torenhoog en wordt het zoals altijd een dubbeltje op zijn kant. Wanneer we Lucinda treffen, is ze net terug van een weekje stage onder de Spaanse zon. We schrijven daags na de Wereldbeker in Nommay, die ze doelbewust links liet liggen om zich ten volle voor te bereiden op het wereldkampioenschap in het Zwitserse Dübendorf.  

Lucinda, minibreaks en korte stages vormen al enkele jaren een leidraad doorheen je weg- en crossseizoen. Dat rendeert voor jou beter dan lange rustpauzes, zo blijkt. Hoe is de stage in Spanje verlopen?
"Goed, ik heb er heel wat rustige duurtrainingen ingelast. Het was nodig om mentaal even wat gas terug te nemen na de drukke kerstperiode, om zo heel scherp en supergemotiveerd die laatste rechte lijn richting het WK aan te vatten. Ik ben helemaal alleen naar daar getrokken en kon er verblijven in het huis van een vriend. Ik heb ook grotendeels alleen getraind om mijn kwaliteitstrainingen tot in de puntjes te kunnen afwerken."

Voor de buitenwereld valt het misschien niet meteen op, maar eigenlijk rijd je twee volle seizoenen per jaar. Is dat vol te houden?
"In 2019 trad ik begin maart - een maand na het WK veldrijden in Bogense - al opnieuw in competitie op de weg. Ik reed door tot het WK in Yorkshire eind september, waar we de ploegenestafette wonnen. Best een lang seizoen dus, al nam ik tussendoor hier en daar wel wat rust om fysiek en mentaal even op adem te komen. Oorspronkelijk wilde ik mijn crossseizoen al eerder starten dan in Niel (11 november, red.), maar in september had ik het gevoel dat ik opnieuw een korte break nodig had. Ik werd die periode ook ziek, dus een kleine pauze was meer dan welkom. Het heeft zijn vruchten afgeworpen, want momenteel gaat het heel goed met mij. Ik voel uitstekend aan wat ik al dan niet nodig heb en ben altijd eerlijk met mijn lichaam. Die minibreaks hebben ook het voordeel dat ik fysiek nooit van nul hoef te herbeginnen. Ik ben tijdens mijn jonge jaren altijd een competitiebeest geweest dat niet zo graag ging trainen, dus die aanpak laat me toe om mijn conditie op pijl te houden door vooral veel te koersen."

Download Lucinda's favoriete routes HIER!

Lees het volledige artikel in het februarinummer van cycling.be magazine, nu in de winkel of te bestellen via onze webshop! Abonneer je hier en krijg er een gratis fietscadeau bovenop!