Op 10 november vindt in het Italiaanse Silvelle het EK veldrijden plaats. Regerend kampioene Annemarie Worst is prima aan het seizoen begonnen en kijkt dan ook uit naar de strijd: "Ik heb enorm genoten van dat wit-blauwe shirt met de gouden sterren, dus ik zou mijn titel maar al te graag verlengen."

We zijn er met z'n allen snel aan gewend geraakt, en dat geldt eigenlijk ook voor de renster zelf: Annemarie Worst die als Europees kampioene rondrijdt in de witte trui met blauwe sterren. De Nederlandse was de winter van 2018-2019 niet eens met overdreven hooggespannen verwachtingen ingegaan. Ze was vooral op zoek naar een constant seizoen op een hoog niveau. "Ik hoopte wel op een uitschieter, maar dat het tijdens de Europese titelstrijd zou lukken, had ik nooit durven dromen", zegt de renster van 777. "Het heeft een tijdje geduurd vooraleer ik volledig mijn draai vond in het veld. Pas na het WK van 2017 in Bieles, waar ik wereldkampioene werd bij de beloften, besloot ik me meer op cyclocross te richten. Dat betekende dat ik in 2017-2018 voor het eerst twintig tot vijfentwintig veldritten reed op heel veel verschillende parcoursen, terwijl ik voordien een zeer beperkt programma afwerkte. Ik moest gewoon de nodige ervaring opdoen en denk dat mijn lijf daar even aan heeft moeten wennen."


EINDELIJK SCHITTEREN IN EEN TRUI

De vele inspanningen wierpen een winter later toch hun vruchten af. "Ik had een goede basis gelegd en had die in de zomer nog steviger gemaakt door niet alleen te mountainbiken, maar ook wat op de weg te rijden bij de clubploeg van het Adelaar Ladies Cycling Team uit Apeldoorn. De eerste veldritten van het vorige seizoen verliepen eigenlijk al meteen heel goed, en dan stel je je verwachtingen natuurlijk ook enigszins bij richting dat Europees kampioenschap."

Annemarie Worst rakelt de herinnering aan die mooie novemberdag in Rosmalen met veel plezier op. "Het was een snel rondje en het was moeilijk om echte verschillen te maken, maar er zat een kleine bospassage in waar ik telkens een paar meter kon wegrijden van de anderen. Op anderhalve ronde voor het einde ging ik daar voluit en sloeg ik een kloof. Het was hard werken nadien en ik kon me geen enkele fout permitteren, maar ik hield het vol tot aan de finish. Geweldig om zo'n kampioenschap te winnen! Ik was natuurlijk ook al wereldkampioene geworden bij de beloften, maar daarmee verdien je een trui die je voor de rest nooit mag aantrekken. Ik had nu eindelijk een wedstrijd gewonnen waarin een volwaardige kampioenstrui te verdienen was. Het was heel fijn om een jaar met die mooie outfit te mogen pronken."

Lees het volledige artikel in het novembernummer van cycling.be magazine, nu in de winkel of te bestellen via onze webshop! Abonneer je hier en krijg er een gratis fietscadeau bovenop!