De winnaars en verliezers op de Brussels CrossCup hadden uiteraard het een en ander te vertellen na de aankomst. Wij vatten hieronder de belangrijkste reacties van de prominenten samen.

"Het deed toch raar om na exact een jaar opnieuw aan de start van een veldloop te verschijnen. Het plan was eigenlijk gewoon volgen en zien wat mogelijk was. In de tweede rond dacht ik dat iedereen nog achter me zat, maar iedereen bleek al gelost. Achterom kijken durf ik eigenlijk niet, omdat ik waarschijnlijk zou vallen, aangezien ik nogal lomp ben. Ik hoop deze vorm toch te verzilveren dit voorjaar met een goede marathon, maar het wordt niet makkelijk om een wedstrijd te vinden", zei Mieke Gorissen na afloop van de lange cross bij de vrouwen.

"Vandaag kon niet beter dan dit. Mieke was outstanding, want haar tempo was verschroeiend en bergop bleef ze maar huppelen. Ik wist niet wat ik moest doen toen het gat viel na mij, aangezien ik dat niet had zien aankomen. Haar tempo heeft me toch even genekt in de tweede wedstrijdhelft. Ik ben héél blij dat ik die tweede plaats heb kunnen vasthouden, ook al ben ik bijna over de finish gevallen", aldus Eline Dalemans, de enige die het aandurfde om Gorissen te volgen.

"Vooraf had ik geen idee hoe het met mijn veldloopvorm was gesteld, aangezien mijn focus voornamelijk op het indoorseizoen ligt, wat toch anders is dan crossen. Net daarom dacht ik ook dat ik in het nadeel zou zijn tegenover de mannen van het langere werk. Als het van bij de start écht hard zou zijn gegaan, dan maakte ik zeker geen kans. Gelukkig werd de eerste wedstrijdhelft eerder een gesloten, tactische race. Dat speelde in mijn voordeel. Het podium was vooraf een doel, maar winnen leek niet realistisch. Eerst mijn EK-ticket en nu dit, het moet wel de week van mijn leven zijn. Hier heb ik nooit van durven dromen. Zelfs toen ik samen met Dieter Kersten wegbleef, dacht ik nog altijd dat ik het niet zou halen eigenlijk", klonk het bij de verbazende winnaar op de lange cross, John Heymans.

"Ik mag niet tevreden zijn vandaag, aangezien alleen de overwinning telt. De tweede stek was echter het hoogst haalbare. Ik kreeg John er niet af en dan weet je dat het gezien zijn snelheid in de slotronde moeilijk zou worden. Ik had geen superbenen, maar die laatste kilometer was bijzonder sterk van John, chapeau voor hem. De wedstrijd is lang op slot gebleven, net daarom heb ik halfweg zelf de knuppel in het hoenderhok gegooid. Het bleef echter opletten voor de achtervolgers. Ik wist dat John een zekerheid was en dat heeft hij waargemaakt", verhaalde Dieter Kersten, de tweede op de lange cross bij de mannen.

"We keken allemaal naar elkaar in het begin van de race. Omdat er nog geen wedstrijden zijn geweest, wist niemand hoe het met de vorm van de anderen gesteld was. Het werd daardoor een eerder afwachtende wedstrijd. Voorbij halfweg voelde ik me fris en dacht: is dit het? Wachten kon ik niet langer en dan heb ik maar besloten om te versnellen. Het ging vlotter dan verwacht, zeker omdat ik nog een versnelling bij de concurrentie had verwacht. Winnen had ik op voorhand niet echt verwacht, al voel ik op training dat het een pak beter draait dan vorig jaar en toen werd ik tweede", aldus Lotte Scheldeman, de winnares op de korte cross bij de vrouwen.

"Het plan vooraf was eigenlijk om zo lang mogelijk te volgen. Ambitie had ik zeker, aangezien ik ergens wel hoopte om het vuur aan de schenen te leggen van enkele vaste waarden. In mijn hoofd zat ik daarom met een top vijf, want méér zou in mijn eerste koers bij de grote jongens te hoog gegrepen zijn. Toen ik in de slotronde een versnelling plaatste, voelde ik wel dat het eens het juiste moment kon zijn om mezelf te overtreffen. Vooraf wist ik dat mijn conditie in orde was, maar dit had ik toch nog", vertelde verrassing van de op de korte cross bij de mannen
Ruben Querinjean.