Een parkrun is de ideale oplossing voor wie in het buitenland wil lopen. Maar aangezien het concept bij ons nog niet bekend is, leggen we het even uit.

1. Wat is een parkrun?

Een parkrun is een gechronometreerde looptocht over vijf kilometer. Hij vindt bij voorkeur plaats op een terrein waarop geen verkeer toegelaten is, waardoor de keuze vaak valt op natuurgebieden. Paul Sinton-Hewitt, de bedenker van de parkrun, heeft een duidelijke missie: een wereldwijde community voor lopers creëren met wie ze gratis (inderdaad: je betaalt niets om mee te doen), veilig, regelmatig en voor de fun kunnen lopen. Tijdens een parkrun kies je zelf hoe competitief je loopt (daar is deze dame een mooi voorbeeld van). Je onderneemt de zoveelste poging om je besttijd te verbeteren of geeft de voorkeur aan een rondje joggen en kletsen met je parkrunbuddies.

2. Is het iets nieuws?

Niet meteen. In 2004 weerklonk het startsignaal voor de allereerste parkrun in Londen. Daarna veroverde het concept steeds meer terrein, want ondertussen beginnen er elke zaterdag (zomer of winter, weer of geen weer) om negen uur stipt meer dan 400 parkruns in heel Groot-Brittannië. Maar het fenomeen bereikte ook al andere delen van de wereld, want wekelijks doen ongeveer twee miljoen lopers mee aan een parkrun. Je vindt ze in Australië, Canada, Denemarken, Frankrijk, Groot-Brittannië, Ierland, Italië, Nieuw-Zeeland, Polen, Rusland, Singapore, VS, Zuid-Afrika en Zweden. In Australië staat de teller zelfs al op meer dan 200. Soms komen er tijdens zo'n parkrun ook grote talenten aan de oppervlakte. In 2005 liep Mo Farah zijn vijf kilometer tijdens de Bushy Park Parkrun in 15'05''. Vorige zomer won hij goud op de vijf en de tien kilometer tijdens de Olympische Spelen in Rio.

In ons meinummer (nu in de winkel) zetten we nog 4 andere dingen op een rijtje die een parkrun typeren. Je leest het artikel hier digitaal.