Een reis van onbepaalde duur; zolang en zover de centen ons brengen. Tijdloos reizen, zonder deadline of andere druk, maar met een zee aan tijd.

Rode draad door de reis is het opzoeken van Vlamingen in de wereld, bezoeken van Vlaamse bedrijven in het buitenland en Belgische ambassades.
Gella zet op 5 juni terug voet op Belgische bodem
Globetrotter en kosmopoliet Vandecaveye is op 14 juni 2009 aan haar grote reis begonnen, een lang gekoesterde droom. De rode draad door haar reis was o.a. het opzoeken van Vlamingen in de wereld, Vlaamse missionarissen, expats, Vlaamse bedrijven en Belgische ambassades. Na 51 weken keert ze op 5 juni (haar verjaardag n.b.) huiswaarts.
Gella keert zaterdag terug naar BelgiŽ.
"Moskou was een symbolisch vertrekpunt, want ik ben mijn reis begonnen in de stad waar ik mijn judocarriŤre heb beŽindigd. De bedoeling was om door te reizen tot in AustraliŽ en Nieuw-Zeeland, maar we zijn 7 maanden in China blijven hangen. Eindpunt was Japan, de bakermat van het judo."

Daar waar de modale toerist stopt, ging Gella door en vermeed de platgetreden paden. Ze ging op zoek naar etnische minderheden, naar zeldzame stammen, couleur locale. Op zoek naar uitersten: arme, achtergebleven dorpen t.o.v. rijke, hypermoderne grootsteden. Ze infiltreerde bij de plaatselijke bevolking en nam deel aan de dagelijkse activiteiten op het platteland.

"We hebben verschillende keren het einde van de beschaving gezien.We vonden geÔsoleerde dorpjes waar de tijd is blijven stilstaan. Middeleeuwse situaties, zonder stromend water, geen elektriciteit, waar mens en dier onder hetzelfde dak leven en waar kinderen naakt rondlopen. Een soms dierlijk bestaan zonder enige vorm van hygiŽne, educatie, bezit of infrastructuur. Onvoorstelbaar dat mensen anno 2010 nog in dergelijke primaire omstandigheden leven."

Gella Vandecaveye: '51 weken met de rugzak low budget reizen heeft me een schat aan ervaring bijgebracht. Misschien wel het beste jaar uit mijn leven.'
"51 weken met de rugzak low budget reizen heeft me een schat aan ervaring bijgebracht. Misschien wel het beste jaar uit mijn leven. Nu moet ik al deze ervaringen en ontmoetingen verwerken, herkauwen om tot slot te koesteren. Reizen is bij momenten vermoeiend, maar uiterst boeiend. Het was een uniek uitzonderlijk jaar, onvergetelijk. Vooral de plaatselijke bevolking op het platteland heeft me het meest geboeid. Een nieuwe wereld is opengegaan."

Gella's parcours: 4 dagen Moskou, gedurende 6 dagen met de Transmongoolse Expres naar Ulaan Baator, 4 weken MongoliŽ, 3 maanden China in de zomer, 10 dagen Kathmandu, 3 maanden India, 8 dagen blitzbezoekje thuis om nieuwjaarswensen over te brengen, 4 maanden China in de winter, en 2 weken Japan om te eindigen.

Na een vlucht met Aeroflot en een nachtje transit op de luchthaven in Moskou, landt ze op Zaventem op 5 juni om 11u.
Vergelijking China-India
Na 3 maanden India, en 7 maanden China is het boeiend om een vergelijking te maken tussen deze 2 grootmachten. Enkele raakpunten en verschillen:
  • India is de grootste democratie ter wereld; China heeft een communistisch (liberalistisch) bestuur.
  • China heeft de problematiek rond de schending van de mensenrechten, India heeft het wraakroepende en mensonterende kastensysteem.
  • Economisch blijft China, na jaren groei van 10%, nog steeds groeien met 8%. Ook India groeit met 7%.
  • De algemene infrastructuur is de maatstaf van de ontwikkeling van een land. In China zijn de wegen, treinstations en luchthavens ronduit indrukwekkend. Het straatbeeld in de steden is een toonbeeld van discipline, organisatie en structuur, ondanks een bevolking van 1,3 miljard. In Chinese steden kan je ongestoord rondlopen.
  • In Indiase steden heerst er absolute chaos, krioelt het van de mensen en koeien om je heen. Op elke vierkante meter en elk uur van de dag valt er iets interessants, bijzonders of bizars te zien en te beleven, en je wordt er nooit met rust gelaten. Er hangt steevast een vrolijke sfeer in de straten.
  • India zit vol passie, China is eerder rationeel.
  • Zo veilig en stipt het openbaar vervloer verloopt in China, zo chaotisch en onveilig zijn de treinen en bussen in India. In India is het verkeer een hel; totale anarchie waarbij verkeersregels onbestaande zijn. Levensgevaarlijk!
  • In India is de armoede o-ver-al zichtbaar; in China bestaat die ook, maar verdoken.
  • India is spotgoedkoop; China is beduidend duurder, maar nog steeds goedkoper dan het Westen.
  • In India is het contrast tussen decadent rijk en straatarm frappant. In China is de kloof tussen rijk en arm minder uitgesproken.
  • In China is er de ťťn kind regel; in India doet men niet aan gezinsplanning met als gevolg dat India qua bevolking China in 2030 zal voorbijsteken. Alleen op dit vlak zal India China overtreffen.
  • In India is er geen schoolplicht en is het gemeenschapsonderwijs gratis tot 14 jaar. In China daarentegen is er 9 jaar leerplicht, van 6 tot 15 jaar. De boeken zijn gratis, maar de scholen worden steeds duurder. In de stad leren baby's nog voor ze kruipen al muziek en Engels.
  • In China eten de mensen met stokjes, in India eten ze met hun rechterhand.

China staat op alle vlak ver voor op India en is gemakkelijker bereisbaar, ondanks de taalbarriŤre. India is een moeilijk te begrijpen land, we krijgen er maar geen vat op. Om nog maar te zwijgen van het HindoeÔsme met zijn 33 miljoen goden en godinnen! China is duidelijker en rechtlijniger. Het zijn 2 gigantische landen, eerder continenten en hebben enorm veel te bieden. Door er door te reizen leer je de landen pas echt kennen.

6 Engelse slagzinnen zijn in onze oren blijven hangen: 
  • "This is China!"dixit een militair aan de voet van de Mount Everest. Geen discussie mogelijk op Everest Base Camp op 5.200m toen we onze Vlaamse Leeuw en 3-kleur moesten afgeven en onze foto's wissen. This is China, punt andere lijn.
  • "It's for your own safety!", een steeds terugkerend antwoord als de Chinese politie je liever kwijt dan rijk is en er geen toeristen-pottenkijkers toegelaten worden in een Tibetaanse regio in de sociaal en politiek gevoelige maand maart.
  • "They are animals!" dixit een IndiŽr over zijn medelandgenoten bij een stop en bezoek aan een tentenkamp in N-India langs de kant van de weg.
  • "Indian by force, Kashi by blood!", dixit een locale Kashi-man als we vragen vanwaar hij afkomstig is.
  • "You know the Indian system, it's all about bribes!", dixit Daebu onze gids in NO-India als blijkt dat bij een permit- en paspoortcontrole zijn eigen documenten niet in orde zijn. Hij kocht de wachten aan de controleposten om, om aan te tonen hoe corrupt zijn land wel is.
  • "If you are happy, then I am happy', zeggen IndiŽrs bij het onderhandelen of maken van een afspraak. "You break my heart", als we niets kopen.

    Gella
Losse flodders over India en de IndiŽrs
India heeft veel gezichten; het trekt je aan en het stoot je af als een haat liefde relatie.
  • Sickelen is een nationale 'tic' van de IndiŽrs. Het links rechts draaiend knikken en schudden met het hoofd heeft 3 betekenissen : ja, nee of misschien.
  • De meest gestelde vragen aan toeristen zijn : What's your name? Where do you come from? Where are you going to? Are you married? How many children do you have? Na 999 keren beleefd antwoorden, raakt ons geduld op en antwoorden we op de laatste 4 vragen : 'Heaven. Hell. 5 times. A whole footbalteam.'
  • De Indiase jonkmannen kunnen soms zo indringend en met begerige blikken lonken alsof ze op de versiertoer zijn. We kunnen dit niet altijd even goed interpreteren en appreciŽren. Hoewel, ze doen dit eerder uit nieuwsgierigheid dan met andere misschien oneerbare bedoelingen.
  • IndiŽrs zijn ontzettend vermoeiend en nieuwsgierig en stellen onophoudelijk vragen. Mensen met stalen zenuwen zijn gezegend in India. Zij blijven vriendelijk; wij, tot onze spijt, niet altijd. Doch zijn ze niet te vertrouwen, want voor je het weet, word je 'bedot en bedonderd'. Je moet voortdurend alert en bij de pinken zijn. Het land is verziekt door corruptie, tot in de laagste echelons.
  • 'Grooms wanted brides'. Huwelijksaanzoeken vullen dagelijks de krant met de nodige eisen : familie zoekt 'slanke, mooie en eerlijke vrouw, welopgevoed, goed in huishouden, kleur van de ogen, van een bepaalde kaste (afkomst)? Uithuwelijken is nog van deze tijd. De bruidschat wordt door de familie van de bruid aan de toekomstige schoonfamilie betaald. In het klassieke Indische huwelijk is de vrouw verondersteld onderdanig te zijn. Wanneer de vrouw ontrouw is, wordt ze in brand gestoken of gestenigd door de familieleden van de bedrogen man. (Dit is niet de regel, maar het gebeurt nog) De man die zijn vrouw bedriegt, wordt niet gestraft?
  • De positie van de vrouw is koffiedik kijken. Alhoewel die is verbeterd, is de discriminatie vooral verdoken. De vrouw krijgt nauwelijks erkenning als individu. Partnergeweld is geen uitzondering. De man is duidelijk dominant en de vrouw heeft een oppermachtige schoonmoeder. Er is een diepe minachting t.o.v. vrouwen in de samenleving vanaf hun geboorte. Een dochter hebben in India is een 'slechte investering' omwille van de loodzware bruidschat die moet betaald worden aan de schoonfamilie. Alhoewel officieel afgeschaft in 1961, bestaat het principe van de bruidschat nog steeds. Abortus van vrouwelijke foetussen, verkoop aan een adoptiebureau, mishandeling, ondervoeding, marteling en zelfs moord van meisjes zijn anno 2010 nog realiteit. Ook de 'sati', de rituele weduweverbranding, sinds 1829 verboden (in theorie althans), zou nog bestaan. De levensomstandigheden voor weduwen zijn problematisch. Een vrouw heeft na de dood van haar echtgenoot geen eigen leven meer en wordt verstoten door haar familie en de maatschappij. Dit somber ogend plaatje is geen staalkaart voor de enorme verscheidenheid die India biedt. In een land met zo'n omvang zijn er heel streekgebonden verschillen, en is er een duidelijk verschil tussen stad en platteland. In het zuiden van het land wordt bvb minder brutaal omgesprongen met de vrouwelijke bevolking dankzij het communisme en het Christendom. In moslimregio's daarentegen is er geen aandacht en respect voor de vrouw. In de steden neemt het aantal zelfstandige en ondernemende vrouwen jaar na jaar toe. Verenigingen en ngo's volgen de emancipatiedroom en ijveren voor principiŽle gelijke behandeling van beide geslachten. Intussen blijft India door al die wanpraktijken een van de weinige landen op aarde waar de mannelijke bevolking groter is dan de vrouwelijke, terwijl het meestal omgekeerd is.
  • Het Indische rijgedrag is ronduit angstaanjagend en de chauffeurs rijden als gekken! De wegen zijn levensgevaarlijk. Een ware nachtmerrie! Af en toe houden we onze adem in of krijgen we een 'adrenalineshot' te verwerken. Ik ben geen angsthaas, maar de schrik slaat me soms om het hart. Regelmatig zien we een bus in de gracht liggen, een truck tegen een boom geplakt of uitgebrand, een gedenksteen langs de kant van de weg.
  • De Indische rijstijl is levensgevaarlijk en de wegen zijn dodelijk. De overheid probeert met Engelse slogans de chauffeur meer voorzichtigheid op te dringen : This is not a rally, enjoy the valley. Drink whisky, more risky. Don't mix drinking and driving. Always Alert Avoid Accidents. Don't be rash, else you be crash. If your are married, divorce your speed. Life is a journey, complete it. Life is short, don't make it shorter. Haste makes waste. Mountains are a pleasure when you drive with leisure. Driving faster can cause disaster. Road is no place to show strength. Do not show strength on the accelerator. Leave early, drive slowly, reach safely. Better be late than never. This is a highway, not a runway. Speed thrills, often kills. Speed is a knife that cuts life. Safe your life for your wife. Better late on earth than early in heaven. Alert today, alive tomorrow. It's better to be dead sure, than to be sure dead. Speed is a 5 letter word, and so is death. Accidents bring tears, safety brings cheers. If you can dream it, you can do it. Face is the index of the mind. To be blind is bad, but worse is to have eyes and not to see?
  • India heeft een gigantisch spoorwegnet, een van de meest uitgebreide van de wereld. Praktisch, goedkoop, steeds overvol, maar niet altijd even veilig. Regelmatig gebeuren er treinongevallen. Meer dan 8 miljoen mensen nemen dagelijks de trein. Tijdig reserveren is dan ook aangeraden. We verkiezen de trein boven lange busritten, en sporen steevast in de volkse klasse : vuil, propvol en niet erg comfortabel. Enig voordeel : hier voel je de polsslag van het echte Indische leven!
  • Een absolute constante in India is het hectische en lawaaierige verkeer met onophoudelijk geclaxoneer, de talrijke daklozen en bedelaars, de kruiden, heilige koeien en de sari's. Naast de heilige koeien en straathonden, defileert er nog een ganse zoo door het straatbeeld : geiten, schapen, paarden, zwijnen, olifanten, kamelen in zandgebieden?
  • Het verkeer bestaat uit een wirwar van voertuigen : aftandse auto's en overvolle bussen, motoriksja's als blikken dozen, zwaargeladen en torenhoog gestapelde fietskarren, moto's met een vrouwelijke passagier in amazonezit, ?
  • De vrachtwagens zijn kleurrijk versierd met vlagjes, slingers, toeters en bellen en een bengelende schoen of sandaal als talisman.
  • Drukdoenerij in de treinstations. Ganse families liggen languit op het perron op hun trein te wachten. Langs het spoor ontstaan langgerekte vuilnisbelten omdat alle afval zonder enige milieuvriendelijke schaamte door het raam wordt gegooid. Het station is tevens een verzamelplaats voor de marginalen van de maatschappij. Maar ook in de parken, op straat, in de goot vind je bedelaars, dakloze en verminkte kinderen, ? Onvoorstelbaar hoe een 'hoopje mens' in opgetrokken foetus-houding slaapt op een 'bedje' van karton of onder een dun dekentje.
  • Tentenkampen langs de kant van de weg. Mensonterend, in dierlijke omstandigheden. Het uitschot van de maatschappij wordt koudweg aan hun lot overgelaten. De paria's, soms zonder identiteit. Ze zijn dikwijls nergens ingeschreven en hebben geen officieel bestaan. We hebben nog nooit zoveel ellende en daklozen, armen en bedelaars gezien op zo'n korte tijd. Het raakt ons en het maakt er je niet vrolijker op.
  • Het immense contrast tussen decadente rijkdom en doffe armoede, tussen een VIP en een gewone sterveling, tussen de geprivilegieerde zakenmensen en een gewone bediende is crimineel en wraakroepend. Mumbai brengt die frappante uitersten het best in beeld.
  • Alhoewel drugs streng verboden is, hangt de geur van marihuana en hasjies overal in de lucht. Ook verdoken alcoholisme, meestal alcohol van eigen distillaat. Alcohol is in het Hindoeisme niet verboden.
  • Het heeft enige tijd geduurd om te beseffen hoe goedkoop India wel is. Een basis overnachting kost 100 roepies (1,4?); tussen 300 en 700 roepies (4,3? en 10?) heb je een comfortabele kamer met badkamer, vanaf 1000 roepies (14?)begint de luxe. Een samosa (gefrituurd pasteitje gevuld met groenten en aardappel) of een andere snack kost gemiddeld 5 roepies (0,1?). Een thali (een complete maaltijd op een aluminium schotel met verschillende kommetjes waarin rijst, linzen, groenten, pickles en yoghurt worden geserveerd), zeg maar een Belgische dagschotel kost tussen de 50 en 80 roepies, ofwel tussen 0,7? en 1, 1?. (1?=69 roepies). Op het platteland betalen we gemiddeld 4 ŗ 5?/dag voor 2 personen voor eten, drank en logement. In de steden is het vanzelfsprekend meer. De kost voor publiek transport is evenmin duur, want we reizen altijd in de goedkoopste klasse samen met de IndiŽrs als sardienen in een blik.
  • De inkomsten zijn naar Westerse normen een peulschil, maar gelijklopend met de Indische levenstandaard. Een dagloon is 120 roepies of 1,7? voor 12u arbeid! Een maandloon van een huishoudhulpje varieert tussen 2.500 en 3.600 roepies. In Delhi krijgt een beter betaalde chauffeur gemiddeld 10.000 roepies per maand met enkele voordelen in natura. De armoedegrens is 5.000rs (ongeveer 72?) per maand. 25% van de bevolking zit onder de armoedegrens.
  • De straat is een vuilnisbelt! Hopen afval, open en bloot die je van ver kan ruiken. Mocht er op sluikstorten een boete staan en mocht recycleren en sorteren ingevoerd worden, dan zou India er veel netter uit zien. Mocht India met al zijn monumentale pracht en praal China zijn, dan zouden alle toeristische 'highlights' kraaknet en afgelikt zijn.
  • In Noord-India en vooral in de grensgebieden is er een massieve militaire aanwezigheid : soldaten en politie, pantserwagens, kazernes? maken deel uit van het dagelijkse leven en behoren tot het landschap. De normaalste zaak van de wereld.
  • Een Indische trouwfeest bestaat uit 6 ceremoniŽn en kan gemakkelijk 15 dagen duren. Er komen olifanten, fanfares, vuurwerk, een leger koks en hulpjes? bij kijken; een heel feeŽrieke bedoening. Enkel de decadente rijken kunnen zich dit veroorloven.
  • De Tata- dynastie is een familiezaak die al 5 generaties aanhoudt in nagenoeg alle economische sectoren : katoenproductie, staalsector, automobielsector, zeep, papiernijverheid, cement, hotelwezen (Taj-keten), luchtvaart, radio, chemie, farmacie, elektronica, vrachtvervoer, toerisme, informatica, thee, koffie, telefoon, tv,? Een groot aantal consumptiegoederen en gebruiksartikelen dragen het 'TATA' merk. Alles is Tata en Tata is overal.
  • Cricket en polo (te paard) zijn de nationale sporten in India, overgenomen van hun Britse kolonialisten. De 'cricketbats' verkopen als zoete broodjes.
  • De mannen krabben om de haverklap en zonder gene aan hun kruis. Zouden ze misschien een geslachtsziekte hebben!? De kans is groot, want aids kende de laatste decennia een grote stijging. Pas in de jaren '90 werd de aidsproblematiek door de regering erkend. 'HIV does not spread by playing together'; 'HIV does not spread by sharing clothes'. Deze bewustmakingsslogan staan her en der op muren geschilderd bij wijze van voorlichting.
  • Vegetarisme in India is niet alleen een religieuze aangelegenheid, het heeft ook economische redenen. Vlees blijft duurder dan andere producten, en de opbrengst van granen en groeten ligt hoger dan die van vlees. Op ťťn hectare akkerland kan men 20 ton aardappelen telen, en amper 50 kg vlees.
  • Het milieu lijdt. Door lozing van de scheikundige nijverheid, door huishoudelijk afvalwater en door dierlijke en menselijke stoffelijke overschotten is de toestand van de Indiase waterlopen rampzalig. De rioleringsnetwerken en waterzuiveringsinstallaties functioneren niet naar behoren. Alle waterlopen zijn er bijzonder beroerd aan toe, en de Ganges wordt vergeleken met een reusachtige open riool. Ook de luchtvervuiling in de Indiase grootsteden heeft zijn alarmpeil ruimschoots overschreden. Door de uitstoot van fabrieken en door de auto-uitlaat behoren de Indiase metropolen tot de meest verontreinigde plaatsen op aarde. Toch is er hoop : controles verscherpen, veel fabrieken moeten hun deuren sluiten en alle bussen, taxi's en motorriksja's in Delhi worden verplicht om op gas over te schakelen. Alhoewel veel beterschap er niet komt gezien de opwerkende middenklasse een eigen auto wil. Er moeten drastische maatregelen worden getroffen, want het autoverkeer zit strop en zorgt voor een dikke laag uitlaatgassen boven het stadcentrum. Om nog maar te zwijgen van de ontbossing?
  • 'Baksjisj, baksjisj' roepen bedelkinderen richting westerlingen. Er worden geen fooien gevraagd aan de IndiŽrs zelf, omdat zij toch nooit een aalmoes geven.
  • IndiŽrs zijn een trots en kleurrijk volk. De dames dragen een kleurrijke met gouddraad versierde 'sari'; een doek met ingewerkte glinsters van 5,5 m elegant rond het lichaam gedrapeerd. De sari kan het humeur, een gebeurtenis of gelegenheid, etnische afkomst, regio uitdrukken. De kleur staat voor een omstandigheid : wit voor rouw, paars voor een pas gehuwde.
  • Het 'tika' of 'tilak', de (meestal rode) stip op het voorhoofd symboliseert het oog van de waarheid. Dit religieus gebaar aangebracht met de rechterwijsvinger, wordt geacht boze geesten weg te houden en geluk te brengen, maar heeft inmiddels een decoratieve functie gekregen.
     
  • Aanschuiven is een discipline die IndiŽrs niet kennen. Als je ze er attent op maakt dat ze achteraan in de rij moeten aansluiten, dan lachen ze wel eens? groen.
  • Strijkijzers op hete kolen. Letterlijk.
  • Het is een wettelijk verplichting om voor je ouders te zorgen. Strafbaar indien je verzaakt aan deze taak.
  • Hier is geen sociaal systeem met een pensioensuitkering of een werkloosheidsvergoeding. De betere IndiŽr kan wel sparen voor een pensioensverzekering. Een Westers denkende 'Mumbaiker' gaf ons volgende kritiek : "Europa met zijn sociaal vangnet en werkloosheidsuitkering maakt zijn bevolking lui; het is eerder een sociale hangmat!"
  • De avond is kort, de duisternis valt vroeg, het lawaai op straat blijf voortduren. De slaap vatten is geen sinecure, want de klanten in de guesthouses kennen geen respect voor de slapers , de TV staat immer luid en er wordt altijd geroepen. Om de haverklap zijn er stroomonderbrekingen die worden opgevangen door hard ronkende generatoren. Stilte is hier onbestaand.
  • Naast Engels en 15 andere officiŽle talen, bestaan er zowat 4.000 niet erkende dialecten. India is bijna even groot als Europa en de Indische talen zijn even verschillende als de Europese talen. Slechts 5% van de bevolking spreekt Engels wat toch goed is voor 60 miljoen mensen van de totale bevolking : 1,2 miljard.
  • De Indische samenleving is heel hiŽrarchisch opgebouwd rondom de brahmanen; priesters die alle macht hebben. Er bestaat geen principiŽle gelijkheid en het is onmogelijk om je kaste te verlaten. Het kastenstelsel bestaat uit 4 hoofdkasten : brahmanen (priesters en geletterden), vervolgens de krijgers, handelaars en ambachtslui en tot slot de dienaren en slaven. Elke kaste bestaat uit 200 sub-kasten. De paria's of onaanraakbaren zijn kasteloos en zijn hun leven lang het slachtoffer van het religieuze en sociale keurslijf waarin ze geboren zijn. Als reactie tegen dat strakke wraakroepende systeem ontwikkelde zich het boeddhisme, op de eerste plaats als filosofie, en kreeg later ook een religieus karakter door Boeddha te 'vergoddelijken'.
  • In India is er geen schoolplicht. Tot 14 jaar is het gemeenschapsonderwijs gratis, maar het uniform en de boeken moeten zelf bekostigd worden.
  • India is het 2de land na USA met het meeste gevallen van diabetes en obesitas!
  • IndiŽrs eten met de rechterhand, hun bestek. De linkerhand wordt gebruikt voor andere, minder reine doeleinden.
India heeft veel gezichten; het trekt je aan en het stoot je af als een haat liefde relatie. Enerzijds weelderig behaarde mannen met tulbanden als autobanden zo groot, elegant en kleurrijk geklede vrouwen (overladen) met juwelen, unieke en diverse landschappen, megalomane paleizen, forten en kastelen, (over)heerlijke en uiterst gevarieerde (vegetarische) keuken, intrigerende religies? Anderzijds, de straat als vuilnisbelt, ontelbare daklozen, verminkte kinderen, zieltogende bedelaars, armoede en ellende, een discriminerend en wraakroepend kastensysteem, schrijnende en mensonterende toestanden?
Vorige berichten
26-10-2009 Op de koffie bij His Holiness the 14th Dalai Lama
21-10-2009 Na Poetin ontmoet Gella nu ook de Dalai Lama
01-10-2009 Gella even opgepakt in Tibet