Sanne Cant heeft na de openingsmanche in Gieten ook de tweede wedstrijd in het kader van de Superprestige Ladies Trophy op haar naam geschreven. In Zonhoven reed ze al snel weg van de concurrentie en kwam haar zege niet meer in gevaar. Jolien Verschueren werd tweede en Nikki Brammeier derde.

Het was Brammeier die de beste start nam, maar toen zij bij de eerste duik in de zandkuil ten val kwam, nam Cant over. Ze sloeg ook meteen een kloofje en die voorsprong diepte ze steeds verder uit. Pas toen ze het in de slotronde iets rustiger aan deed, kon Verschueren nog een beetje naderen.

De strijd om de tweede plaats was heel boeiend. In de eerste ronde zat Ellen Van Loy het dichtst in Cants buurt, maar zij werd al snel voorbijgereden door Brammeier. De Britse kampioene hield die positie ook lang vast, maar Verschueren en Kaitlin Antonneau waren nooit ver uit de buurt. In de op één na laatste ronde kon Verschueren de kloof dichten en even later nam ze op haar beurt afstand van Brammeier.

CANT: "HEEL LASTIGE CROSS"

"Ik voel me heel goed op dit parcours en rijd heel graag in het zand", verklaarde Cant na haar derde overwinning van het seizoen. "Al was het vandaag niet evident. Het zand lag er echt heel los bij, waardoor er meer dan anders moest worden gelopen. Het werd een heel lange en lastige cross, maar het heeft mij niet tegengehouden."

Het meest hachelijke moment kwam er in de openingsronde toen ze de vallende Brammeier moest ontwijken. "Ik zag haar gaan en wilde naar links uitwijken, maar toen stuiterde haar fiets in die richting."

In de tussenstand van de Hansgrohe Superprestige heeft Cant nu zes punten voorsprong op Brammeier, maar de Lilse kijkt nog niet te ver vooruit. "Het is nog veel te vroeg om al over het eindklassement te praten", besloot Cant. "Ik heb nu wel de eerste twee crossen gewonnen, maar dat waren dan ook twee mij op het lijf geschreven omlopen. Toch nog even afwachten wat de volgende wedstrijden zullen brengen."

VERSCHUEREN: "BLIJ MET TWEEDE PLAATS"

"Ik ben heel blij met deze tweede plaats", was Verschueren met haar prestatie. "Vorig jaar was ik hier al derde, maar toen was de concurrentie minder zwaar. Dat het zand zo los lag, was in mijn voordeel, omdat er sneller moest worden overgeschakeld naar lopen. In dat werk maakte ik veel tijd goed, de duik in de zandkuil kostte me dan weer telkens een pak meters ten opzichte van de concurrentie."