Philippe Gilbert vindt in Yorkshire een parcours dat hem als gegoten ligt. Wij selecteerden samen met drie oude bekenden vier manieren waarop hij het laken naar zich toe kan trekken, gebaseerd op zijn vele huzarenstukjes uit het verleden. Want iedereen weet: l'histoire se répète ...

De mooiste overwinning van Philippe Gilbert kiezen, het is zo'n beetje als de zoektocht naar het mooiste doelpunt uit de voetbalgeschiedenis. Een eindeloze discussie. De ene kiest voor de rush van Maradona tegen Engeland, de andere voor de fenomenale omhaal van Ibrahimovic - ook tegen Engeland - en nog iemand anders komt aandraven met de volley van Van Basten op het EK in 1988. Pure schoonheid in verschillende vormen. Iedereen heeft een andere mening en voor iedere keuze valt wel iets te zeggen.

Iets makkelijker is het om de overwinningen van Gilbert op te delen in verschillende categorieën. Een indrukwekkende solo, een snedige demarrage met de nodige punch, een ultieme aanval in de slotkilometers, een sprint met een grote groep of gewoon de beste zijn van een uitgedund elitegroepje: geen manier om te winnen of Gilbert heeft zo wel een zege geboekt. Hij heeft zelfs twee tijdritten op zijn palmares staan: de Belgische titel (in 2011) en een proloog in de Ster ZLM Toer. "Gilbert is een renner die op alle manieren kan winnen. Het is een kwaliteit die hij ook al bij de jeugd had", herinnert Dirk De Wolf zich, die de jonge Waal als junior onder zijn hoede nam bij Go Pass-ABX. "Ging hij toen met de overwinning naar huis, dan was het altijd met 'nen grote numéro'. Hij won nooit op een diefje, altijd met panache."

DE LANGE SOLO

De solo, het is in de zeventienjarige carrière van Philippe Gilbert een van zijn absolute handelsmerken geworden. Van zijn 75 profoverwinningen boekte hij er liefst dertig door alleen over de streep te bollen, waarbij hij zeventien keer aanviel voor het aanbreken van de slotkilometer. Het maakt van de vurige Luikenaar zonder twijfel een van de meest succesvolle solisten uit de wielergeschiedenis. Zijn fenomenale raid van 50 kilometer in de Omloop Het Volk van 2008 staat na ruim tien jaar nog steeds op ieders netvlies gebrand. Gilbert sprong weg op de Eikenberg, raapte een vroege groep vluchters op en stoomde onverstoorbaar naar zijn tweede zege in de Vlaamse openingsklassieker. Een groep achtervolgers met Cancellara, Nuyens en Hoste beet in het zand. "Die rapen we wel weer op", dacht Nuyens, die als tweede mee op het podium mocht. "Zijn demarrage was niet te snel, maar ik weet niet of ik zijn moordende tempo had kunnen volgen. Ik vreesde dat ik me zou opblazen. Op 15 kilometer van de streep wisten we dat het afgelopen was. Er viel niets tegen te beginnen."

In 2008 vroeg De Wolf zich nog af of Gilbert 'zot geworden was'. Al was de 50 kilometer lange triomftocht niet echt een verrassing voor zijn leermeester. "Gilbert is een renner die nooit voor de makkelijkste weg heeft gekozen", blikt De Wolf vandaag terug. "Als junior en belofte bleef hij vaak bij mijn ouders slapen. Hij praatte met mijn vader weleens over de duiven, maar hij wilde vooral de wegen in Vlaanderen beter leren kennen. Bij de jeugd heeft hij ook altijd moeten vechten voor zijn overwinningen. Hij moest meer dan eens alleen opboksen tegen de grote blokken van Valerio Piva of Herman Frison. Dan was het vaak vijf tegen één, maar dat maakte hem allemaal niet uit. Hij wilde gewoon zijn eigen wedstrijd rijden en vrij koersen. Rekenen? Dat was niets voor hem. Integendeel, hij durft net op het moeilijkste moment voor de aanval kiezen. Kijken naar Gilbert op de fiets, dat is hetzelfde als bij Hazard in het voetbal. Dat is genieten."

Lees het volledige artikel in het septembernummer van cycling.be magazine, nu in de winkel! Abonneer je hier en krijg er een gratis fietscadeau bovenop!