Remco Evenepoel blijft verbazen. Nadat hij afgelopen weekend de Clásica San Sebastián op zijn naam schreef, snelde de jongste telg van The Wolfpack gisteren naar tijdritgoud bij de elite op het EK in Alkmaar. Wat maakt de 19-jarige wielersensatie zo goed? In het julinummer van cycling.be magazine lichtte Evenepoel zelf een tipje van de sluier op.

Elke topsporter heeft wel iets uitzonderlijks in zich, waardoor hij of zij zich onderscheidt van de gemiddelde medemens. Bij Remco Evenepoel uit zich dat vooral in een hoge VO2 max-waarde van 85 tot 87, zoals uit verschillende tests is gebleken. Dit in combinatie met een hoog natuurlijk hematocriet van 47 à 48 (het aandeel rode bloedcellen, die instaan voor het zuurstoftransport in het lichaam, red.), een uitzonderlijk uithoudings- en recuperatievermogen en een wattage van 6,5 tot 7 watt per kilogram lichaamsgewicht op beklimmingen, net als de topklimmers in de Ronde van Frankrijk. Vooral in 10- tot 20 minuteninspanningen scoort Evenepoel uitzonderlijk goed. "Al is mijn sterkste punt misschien wel mijn versnelling in volle inspanning", vindt hij. "Ik kan lang een hoog vermogen aanhouden eens ik op toerental ben. Op het moment waarop iedereen à bloc zit, kan ik nog een kleine extra cartouche afschieten."

Maar er is meer dan die grote motor en die aangeboren fysieke kwaliteiten. Zo heeft Evenepoel volgens specialisten binnen zijn team ook een extreem lage CdA-waarde (de waarde waarmee de aerodynamische weerstand wordt uitgedrukt, red.). Lees: hij zit van nature als gegoten op de fiets, waardoor hij uiterst efficiënt door het zwerk klieft - iets wat hij gisteren op het EK tijdrijden eens te meer demonstreerde door zelfs bij felle tegenwind snelheden boven 55 kilometer per uur te halen. En uiteraard speelt ook 'het kopje' een grote rol in de successen van de jonge wonderboy. Een brandende ambitie, een grote intrinsieke motivatie, het vermogen om extreem te focussen, de wil om te leren en hard te werken, stressbestendigheid ...: zelfs in mentaal opzicht zit het naar verluidt al zeer goed.

Heeft het 19-jarige supertalent dan helemaal geen werkpunten meer? Uiteraard wel. "Door pas bij de junioren te beginnen koersen en vorig jaar heel vaak alleen te rijden, is mijn explosiviteit aan de zwakke kant. Ik probeer daaraan te werken door korte inspanningen te leveren. Bij de profs is die explosiviteit de voorbije maanden enorm aangescherpt, maar tegenover de punchers uit het peloton moet ik nog passen, zeker op snedige aankomsten. Gaan we met een man of vijf naar de meet, dan is de kans groot dat ik vierde of vijfde word. Dat moet dus nog beter", aldus Evenepoel. Ook wedijveren met de wereldtop in het langere klimwerk zat er voorlopig nog niet in. Kortom: er is nog progressie mogelijk. De concurrentie is bij deze gewaarschuwd ...

De volledige 'Fietsen met'-reportage met Remco Evenepoel kan je lezen in het julinummer van cycling.be magazine, dat nu in de winkel ligt!