Op Paasmaandag 22 april krijgen de flandriens nog een lekker dessertje voorgeschoteld. De Peter Van Petegem Classic steekt vanuit Brakel de taalgrens over richting la Picardie wallone, maar houdt vast aan het Vlaamse werk en dat betekent pittige hellingen en een paar stevige kasseistroken.

Voor de 12e editie van de Peter Van Petegem Classic houdt de toertocht vast aan de roots van de tweevoudige winnaar van de Ronde van Vlaanderen. Net zoals vorig jaar spring je op je fiets in Brakel. Wie voor de volledige afstand van 158 kilometer kiest, krijgt naast drie kasseistroken eveneens 1730 hoogtemeters voorgeschoteld, verdeeld over zestien hellingen. Ook de kortere afstanden bieden nog voldoende uitdagingen: 1330 hoogtemeters voor 109 kilometer (veertien hellingen en twee kasseistroken) en 880 hoogtemeters voor 77 kilometer (zeven hellingen en één kasseistrook).

DAAR IS DE MUUR AL

Veel tijd om de beentjes op te warmen is er niet. Na de start trekken we meteen naar de plaatsen waar de Zwarte van Brakel in de loop van zijn rijkgevulde carrière zo vaak het verschil heeft gemaakt: de Muur van Geraardsbergen en de Bosberg (klik op de hellingen voor meer info). Als opwarmertje krijg je eerst twee pittige hellingen voor de wielen geschoven. Na amper zes kilometer heb je de Tenbossestraat - u weet wel, daar waar Johan Museeuw 25 jaar geleden in de Ronde van Vlaanderen zijn beslissende aanval plaatste - en Parikeberg al achter de kiezen. Wie hier al te veel met zijn krachten woekert, dreigt na 20 kilometer zijn tanden stuk te bijten op de Kapelmuur.

Na de Congoberg trekt de karavaan verder richting het Pajottenland voor de 'Hel van Oetingen', een kasseistrook van 1100 meter. In Tollembeek kan je aan het standbeeld van Urbanus - geflankeerd door bromvlieg Amedee en de tweedelige hond Nabuco Donosor uit de stripreeks - krachten opdoen tijdens de eerste bevoorrading.

TUSSEN DE HYACINTEN

Na de bevoorrading steken we de taalgrens over. De langste afstand telt goed 70 kilometer op Waalse wegen. In la Picardie wallonne rijden we over rustige wegen en door prachtige natuur richting Edingen en Saint-Marcoult, een belangrijke locatie voor het verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog. Dwars door het Bos van Edingen en het staatsbos van Silly treken we verder zuidwaarts. Dat laatste bos geldt trouwens als een van de mooiste alternatieven voor het Hallerbos, waar tijdens de lente duizenden kijklustigen samentroepen om de bloeiende hyacinten te bewonderen. Hier blijft de grote massa (voorlopig) nog weg: er zijn slechtere omgevingen om te fietsen.

Via Thoricourt en Lombise passeren we op een steenworp van dierentuin Pari Daiza. De panda's van Marc Coucke laten we vandaag rustig hun ding doen. Zelf peddelen we verder richting Chièvres, waar we na een ommetje rond het militair domein een kasseistrook van 3,5 kilometer aansnijden. Dat wordt minutenlang dokkeren...

Na een tweede bevoorrading wacht in de verte het Pays des Collines, het land van de heuvels. Vergelijkbaar met de Vlaamse Ardennen. De groene, beboste toppen van de glooiende heuvels zorgen voor een mooi uitzicht. In Ogy sluiten de renners die voor de kortere afstand gekozen hebben opnieuw aan, en al snel maakt de streek haar naam waar. De Potterée (1900 meter aan 4 procent) en La Houppe (1880 meter aan 4,8 procent), bekend van Kuurne-Brussel-Kuurne en de E3 Harelbeke, zijn stevige kuitenbijters.

PITTIGE FINALE

Maarkedaal brengt ons terug op Vlaamse wegen, en Etikhove is de poort naar de volgende helling, de Varent. Goed voor 800 meter aan 7,4 procent. In Brouwerij Roman - naast het Roman-bier is de bijna vijfhonderd jaar oude brouwerij bekend voor haar assortiment Ename, Romy Pils en Sloeber - kunnen we ons opladen voor de finale. Wie al te diep in het krachtenarsenaal heeft getast, wacht hier wellicht de Gentse Strop.

Een dipje is het laatste waarmee je hier geconfronteerd wil worden. De laatste dertig kilometer zijn immers nog stevig gekruid. De Molenberg (500 meter aan 7 procent) is kort maar krachtig, de kasseien van de Haaghoek schudden ons nog een laatste keer door elkaar. De laatste drie hellingen - Keiweg (een zijkant van de Leberg), RekelbergLangendries, Elverenberg en Veldeman - zijn samen nog goed voor ruim vier kilometer klimwerk.

De Langendries is misschien wat minder bekend bij de wielerliefhebber, maar daarom niet minder uitdagend. Hij geldt als de langere broer van de Berendries. De helling loopt over een brede asfaltweg en is over een totale lengte van 1,3 kilometer goed voor een gemiddeld stijgingspercentage van 5,1 procent. Het laatste obstakel richting de finish, de Veldeman, loopt parallel met de Valkenberg. Via de afdaling van de Valkenberg bereik je de aankomst in Brakel. Als je geluk hebt, staat Herman De Croo je misschien wel op te wachten om je welkom te heten. Voor een deugddoende massage verwijzen we je dan weer door naar onze masseuses en masseurs.

PRAKTISCH

Wanneer: maandag 22 april
Wat: Peter Van Petegem Classic, maakt deel uit van Proximus Cycling Challenge en Peloton-kalender
Start en finish: Theo Brakelsstraat, Brakel
Starturen en afstanden: 7u30-9u00 (158 km), 7u30-10u00 (109 km) en 7u30-11u00 (77 km)
Officiële sluiting finish: 17u00
Extra's: uitgebreide bevoorrading, technische bijstand/pechverhelping, kleedkamers met douches, bewaakte fietsenstalling, massage bij aankomst en goodie van Brouwerij Roman

Dit artikel verscheen origineel in cycling.be magazine.