Het parcours van de Giro Rosa is dit jaar niet minnetjes. De organisatie stuurt de rensters zaterdag zelfs over de gevreesde Monte Zoncolan. Waanzin of net een goede zaak voor de vrouwenkoers? We laten toprenster Anna van der Breggen en topcoach Paul Van Den Bosch hun zegje doen.

Voor wie niet naar de Giro heeft gekeken, overlopen we eerst nog even de duizelingwekkende cijfers. De beklimming van de Monte Zoncolan vanuit Ovaro is 10,5 kilometer lang. Over die afstand moet een hoogteverschil van 1210 meter overwonnen worden, goed voor een gemiddeld stijgingspercentage van 11,5 procent. Ter vergelijking: dat is alsof je zes keer na elkaar La Redoute beklimt, de beruchte kuitenbijter uit Luik-Bastenaken-Luik. Het maximale stijgingspercentage bedraagt 22 procent. In Vlaamse termen: even steil als het zwaarste stuk van de Koppenberg.

Sinds zijn intrede in de Ronde van Italië vijftien jaar geleden zorgde het 'Monster van de Giro' al voor veel controverse. Ging de drang naar spektakel niet te ver? Was het wel nodig om het peloton zo zwaar op de proef te stellen? Mario Aerts beschreef de klim bij zijn deelname in 2007 als 'fietsen aan wandeltempo'. In de voorbereiding op de Giro van dit jaar noemde zelfs Chris Froome het een van de moeilijkste cols die hij ooit al beklommen had. Niet verwonderlijk dat zelfs motoren het lastig hadden om zonder kleerscheuren boven te raken (zie foto). En nu sturen ze daar dus ook de vrouwen naar boven?

VROUWENKOERS MEER KLEUR GEVEN

Anna van der Breggen, laureate van de Giro Rosa in 2015 en 2017, ziet er geen graten in. "Het is net mooi dat wij ook zulke etappes mogen rijden", vindt ze. "Die bekende beklimmingen komen voorlopig nog veel te weinig aan bod in het vrouwenwielrennen. Voor de aantrekkingskracht van onze sport zou het een goede zaak zijn om onze wedstrijden zo wat meer kleur te geven."

Te zwaar voor vrouwen? Daar wil Van der Breggen niet van weten. "Als ik naar de cijfers kijk, denk ik niet dat ik al ooit zo'n zware beklimming heb gereden, en volgens een ploeggenote is het best wel pittig. Maar dat wil niet zeggen dat vrouwen bergop geen mooie strijd kunnen leveren, al lijkt het me niet ideaal om ons in één rit over vier cols te sturen."

Van der Breggen ziet immers toch nog enkele pijnpunten. "Bij de mannen is het peloton in de breedte toch wat sterker. Wij hebben niet de capaciteit om zes klimmers naar een rittenwedstrijd te sturen. Bovendien rijden wij al onze wedstrijden steevast met een kleiner team, waardoor het dus moeilijker is om ons te specialiseren."

ZIGZAGGEN NAAR BOVEN

De viervoudige laureate van de Waalse Pijl krijgt bijval van sportcoach Paul Van Den Bosch. "We mogen vrouwen niet onderschatten", benadrukt de coach van onder meer Tim Wellens. "De snelheid waarmee ze rijden, ligt misschien iets lager, maar goed getrainde rensters moeten die beklimming zeker aankunnen. Vrouwen hebben minder kracht, maar zijn ook lichter. Ik ben ervan overtuigd dat ze het potentieel hebben om die berg te overwinnen."

"We mogen de vraag of de Zoncolan te zwaar is dan ook niet koppelen aan het geslacht. We moeten eerder de vraag stellen of zulke zware beklimmingen überhaupt thuishoren in rittenwedstrijden. Ik herinner me beelden waarbij mannen zigzaggend naar boven rijden. Ook bij hen wordt dit ervaren als een verschrikkelijke berg. Is het dan wel een meerwaarde? Er zijn voldoende bergen in de buurt die ook voor spektakel kunnen zorgen."

Van Den Bosch ziet echter hetzelfde obstakel als Van der Breggen. "De top bij de vrouwen is goed ondersteund, maar het niveauverschil daaronder is toch groter dan bij mannen. De oorzaak? De koers is minder geprofessionaliseerd, en ook de trainingsfaciliteiten zijn wat minder. Dan is het sowieso moeilijker om je voor te bereiden op zo'n zware inspanning."

GIRO ROSA OP TV

Om de professionele kloof dicht te fietsen, kunnen de vrouwen een duwtje in de rug gebruiken. Zo zal de Giro Rosa live te volgen zijn via Facebook en volgt er in Italië na de live-uitzending van de Tour de France een samenvatting op tv, terwijl bij ons Eurosport elke avond een ruime samenvatting brengt. "Het kan het vrouwenwielrennen zeker vooruit helpen", zegt Van der Breggen. "Je merkt dat de fans het wel willen volgen, maar vorig jaar heb ik vaak de vraag gekregen waarom er niets te zien was. Voor zo'n grote wedstrijd mag het toch wat meer zijn. Wedstrijden zoals de Amstel Gold Race, waar de finale volledig wordt uitgezonden, kunnen op dat vlak als voorbeeld fungeren."

"De belangstelling is toegenomen", besluit Van den Bosch. "Maar zolang er geen rechtstreekse tv-uitzendingen zijn, zal er minder geld omgaan in het vrouwenwielrennen en blijft de omkadering van een lager niveau. Als dat zo blijft, dan moet men zich erbij neerleggen dat men in de breedte minder van vrouwen mag eisen."

Dit artikel verscheen origineel in het juninummer van cycling.be magazine. Abonneer je hier en krijg een gratis fietscadeau!

Koop of abonneer je nu op cycling.be magazine

Het septembernummer van cycling.be magazine ligt nu in de winkel en uiteraard focussen we op het WK, met interviews met Nibali, Alaphilippe, Wellens (slotklim WK wordt moordend) en Anna van der Breggen, en uiteraard verkenden we het loodzware parcours in Innsbruck. Erwin Vervecken ging Fietsen Met Victor Campenaerts, we bezochten De Ketele en Ghys na hun EK-triomf, overlopen het tussenseizoen van de crossers, … Voor de recreant verkennen we drie prachtige tochten voor de komende weken en stelden we een Aero-dossier samen, met reviews van de Specialized Venge, BMC Timemachine Road en Ridley Noah Fast Disc, en met een informatief bezoekje aan de windtunnel. Verder: Bekende Velofiel Gella Vandecaveye, onze Fietsstage in Oostenrijk, een indrukwekkende prestatie in de Tour du Mont Blanc, test van de Canyon Lux, een prachtige stalen De Rosa met gegraveerde Campa-groep, nieuwtjes van Eurobike, sprintlessen, de beste voeding voor zware zweters, en veel meer!