Een kwartier na de start van de profs zelf een koers betwisten in de binnenstad van het mooie Brugge, dat kon zondag tijdens de Euro Shop Elfstendronde Retrokoers. Wij bliezen het stof van onze oude stalen Colnago en vertrokken onder het goedkeurend oog van twee toppers van weleer.

In de schaduw van het indrukwekkende Belfort mocht burgemeester Renaat Landuyt het startschot geven geflankeerd door niemand minder dan Roger De Vlaeminck en Lucien Van Impe. Zij zullen wel wat truitjes en fietsen hebben herkend uit de periode toen zij nog koersten, want de deelnemers waren uitgedost in originele truien van Flandria, DAF Trucks-Côte d'Or, Molteni en IJsboerke, en reden met mooie exemplaren van Eddy Merckx, Colnago, Gazelle en Flandria, om er maar een paar te noemen. De meesten namen de retro-ervaring serieus en droegen een echte wollen trui, een worstenhelm en leren koersschoentjes die in de ouderwetse voethaken werden vastgesjord.

Ook het parcours van anderhalve kilometer was er eentje uit lang vervlogen tijden: kleine kasseitjes, veel draaien en keren, door smalle steegjes en opletten voor Japanners met fototoestellen en overstekende dametjes met een rollator. De omloop werd nochtans bewaakt door seingevers en de koplopers kregen begeleiding door de zwaantjes, maar met zoveel toeristen in een historische binnenstad kun je niet elke gekke situatie voorspellen. En dankzij de zorgvuldige organisatie werden echt gevaarlijke situaties trouwens vermeden. Dat liet ruimte om tussen het sprinten en gaatjes dichtrijden toch eens rond te kijken en te genieten van de unieke atmosfeer van een koers in deze setting. Zo meenden we in een flits een Indische versie te herkennen van Peter Van Petegem, maar misschien kwam dat door het zwart voor onze ogen...

SERIEUS PLEZIER

Al in de eerste ronde werd duidelijk wie er de koers serieus nam en wie gewoon voor de fun meedeed. Een groepje van acht nam al snel afscheid van de rest en ook wij konden ons daarbij aansluiten. Dat je met een oude fiets anders moet rijden dan met een moderne ontdekten we al snel en dat deed ook een van onze collega-renners: hij bleef pedaleren in de bocht en raakte met zijn pedaal de steentjes. Gelukkig kwam hij er vanaf met een kleine zwieper.

Doordat er al snel geen gevaar van achteren uit meer kwam, leken niet veel mannen uit de kopgroep geneigd om het voortouw te nemen. Af en toe werd er eens versneld en vaak werd de koppositie overgelaten aan de sterke renner in de gele trui. Die had blijkbaar fanatieke supporters meegebracht, want aan de streep hingen mensen over de dranghekken om de rest te begroeten met het fameuze 'wieltjeszuigers!'. Om die vernedering te vermijden, lanceerden we onszelf dan maar een eerste keer richting de laatste rechte lijn, maar er zat te weinig snee op de versnelling en meteen zat de latere winnaar in ons wiel. Van overnemen was opnieuw geen sprake, waardoor we al snel twee ronden lang de kop werden opgedrongen. Even later bleek een tweede poging even vruchteloos.

STALEN SPRINT

Het werd duidelijk dat het op een sprint zou uitdraaien, maar daar waren we niet meteen gerust op. Onze originele Colnago Super uit 1978 is wel een knappe fiets, maar verder dan een rustig zondagsritje waren we er nog niet mee gekomen. Het was dan ook bang afwachten hoe het retrovehikel zich zou gedragen op hogere snelheden. Door al ons gepeins zaten we net iets te ver in de groep en toen we de latere winnaar zijn versnelling zagen plaatsen, probeerden we nog met alle kracht recht op de pedalen te spurten, maar al snel bleek dat onze banden te hard en onze benen te slap waren. We dansten wat rond op de stenen en moesten uiteindelijk vrede nemen met een vijfde plaats.

We moeten toegeven dat we al meer dan tevreden waren dat we een uur lang mee konden strijden aan het front. Zo'n retrokoers draait dan ook veel meer rond beleving. Ja, de mannen die voor de winst gaan, zijn wat fanatieker, maar je kunt even goed een groepje vormen met de iets tragere deelnemers, zodat iedereen op zijn niveau kan meegenieten van een prachtige, ouderwetse koers met de middelen van weleer. Heb je een stalen fiets met buisschakelaars staan in je garage, zet dan gewoon eens de stap en geniet van de ervaring. Zoals je al eerder kon lezen, hoeft een capabele retrofiets ook geen schatten te kosten. Gewoon even zoeken tot je een leuk exemplaar op de kop kunt tikken, de fiets goed (laten) nakijken en profiteren van de eenvoudig te onderhouden en af te stellen mechaniek.

Koop of abonneer je nu op cycling.be magazine

Het septembernummer van cycling.be magazine ligt nu in de winkel en uiteraard focussen we op het WK, met interviews met Nibali, Alaphilippe, Wellens (slotklim WK wordt moordend) en Anna van der Breggen, en uiteraard verkenden we het loodzware parcours in Innsbruck. Erwin Vervecken ging Fietsen Met Victor Campenaerts, we bezochten De Ketele en Ghys na hun EK-triomf, overlopen het tussenseizoen van de crossers, … Voor de recreant verkennen we drie prachtige tochten voor de komende weken en stelden we een Aero-dossier samen, met reviews van de Specialized Venge, BMC Timemachine Road en Ridley Noah Fast Disc, en met een informatief bezoekje aan de windtunnel. Verder: Bekende Velofiel Gella Vandecaveye, onze Fietsstage in Oostenrijk, een indrukwekkende prestatie in de Tour du Mont Blanc, test van de Canyon Lux, een prachtige stalen De Rosa met gegraveerde Campa-groep, nieuwtjes van Eurobike, sprintlessen, de beste voeding voor zware zweters, en veel meer!