In tijden waar de fietsen lichter en lichter worden, zweren sommige profs toch nog steeds bij een aluminiumstuur, omdat het sterker zou zijn dan carbon. Maar is dat ook echt zo. De mannen van GCN zochten het in hun geheel eigen stijl uit.

Aluminium of carbon, het blijft de eeuwige tweestrijd in de wielerwereld als we het hebben over materiaal. In voetbaltermen zou men haast spreken van een clásico als je de twee tegen elkaar zou laten uitkomen in een test. Dat is dan ook exact wat ze bij GCN deden. Strijdtoneel voor deze battle was het labo van Control Tech.

Daar worden beide stuurtypes getest op twee belangrijke factoren. Enerzijds de levensduurte van het stuur, hoe lang duurt het vooraleer er slijtage optreedt. Daarnaast wordt er ook gekeken naar de sterkte van het stuur. Hoe reageert het bij valpartijen en zware klappen bij het fietsen, waarbij de impact groot is.

LEVENSDUURTE
Racesturen die op de markt komen moeten aan veiligheidsvoorschriften voldoen. Zo vormt de ISO 4210 één van die internationale reglementeringen omtrent veiligheid. Concreet wil deze regelgeving zeggen dat een stuur moet kunnen weerstaan aan 200 000 roterende bewegingen, waarvan 100 000 aan een kracht van 280 newton, gevolgd door 100 000 bewegingen aan een druk van 400 newton.

Maar voor Control Tech gaat dat nog niet ver genoeg. Zij voeren het aantal bewegingen op tot 400 000, gekoppeld aan een grotere kracht. Deze zwaardere test vormt voor zowel het aluminium- als het carbonstuur geen probleem.

Dat probleem duikt pas veel later op. Voor een carbonstuur zelfs heel veel later. Daar vertonen de eerste tekenen van verval zich pas na een 600 000 à 800 000-tal omwentelingen. Dat komt overeen met drie dagen lang non-stop manoeuvreren aan je stuur met een immense kracht. De complexe microstructuur van carbon maakt het moeilijker voor scheurtjes om door te stoten, waardoor het beter bestand is tegen slijtage. Het aluminiumstuur daarentegen moet zich sneller gewonnen geven. Daar treedt er slijtage op na 450 000 à 500 000 bewegingen. FC Carbon 1-0 Real Aluminium.

IMPACT
Tijd nu voor de tweede test, waarbij de believers van aluminium geloven dat ze hun achterstand kunnen rechtzetten. Onder die believers zitten ook profwielrenners. Want ondanks dat er in het profpeloton veel aandacht wordt besteed aan gewicht, zijn er nog steeds renners die zweren bij een aluminiumstuur. Zij geloven dat een aluminiumstuur sterker is dan zijn variant in carbon en minder onderhevig is aan scheuren en breuken wanneer je aan een hoge snelheid bijvoorbeeld over een putdeksel rijdt. Maar is dat ook echt zo?

Om dat te testen werd aan beide kanten van het stuur een gewicht bevestigd van 5,8 kg. Vervolgens lieten ze het stuur achtereenvolgens van op een hoogte van 36, 48, 60 en 72 cm naar beneden vallen.

Voor het carbonstuur bleek die hoogte van 60 cm voldoende te zijn. Tot verbazing van de presentator brak het stuur niet volledig doormidden, maar de impact van de val was met enkele grote scheuren toch duidelijk merkbaar. Het aluminiumstuur gaf echter geen kik. Zelfs niet op een hoogte van 84 cm. Stand na de tweede test: FC Carbon 1-1 Real Aluminium.

(WEIGHT) PENALTY
Komt aluminium na het vorige resultaat dan als sterkste en veiligste uit de test en moeten we carbon gaan wantrouwen bij het rijden over een slecht wegdek? Nee, dat is een veel te voorbarige conclusie. Beide sturen scoorden heel goed op de valtest, want zelfs de impact die vrijkwam bij de val van 60 cm, is vele malen groter dan de impact die je zelf ooit zult ondervinden. De veiligheid van beide type sturen is top. Dat ze het bij deze testen wel eens durven begeven, is omdat de omstandigheden van deze test extreem waren. En omdat onze vrienden van GCN al eens graag dingen stuk maken.

Meteen door naar de penalty's dan om een winnaar aan te duiden. En daar stuiten we op het eeuwige nadeel van aluminium, namelijk, het gewicht. Het aluminiumstuur uit de test weegt 225 gram tegenover 169 gram voor het carbonstuur. Toegegeven, veel verschil is dat niet, maar in een sport waar marginal gains meer dan eens het verschil kunnen maken, kan dat wel eens doorwegen.

Al luidt de slotsom toch nog steeds dat je vooral een keuze moet maken waar jij achterstaat. En eentje die past bij de rest van je fiets. Ben je bezig met de opbouw van een superlichte klimfiets? Ga dan ook voor een vederlicht carbonstuur. Ga je voor een ruwe, allesverslindende crossfiets, dan is een aluminiumstuur zeker geen slechte keuze.

Koop of abonneer je nu op cycling.be magazine

Het julinummer met gratis extra Tourgids ligt nu in de winkel, met daarin aanvaller Thomas De Gendt die de bollentrui wil, Dylan Groenewegen die wil sprinten naar het geel, analyses van elke Touretappe en verkenningen van de kasseirit en de spektakelrit naar La Rosière, de 'Rondetafel' met José De Cauwer en Kevin De Weert die de Tour volledig fileren, de vele Colombiaanse Tourtalenten, ... De koers is natuurlijk meer dan de Tour, dus blikken we met Eddy Planckaert vooruit naar de BinckBank Tour, naar de Giro Rosa met Annemiek van Vleuten, ging Erwin Vervecken Fietsen Met Julien Vermote, praat Otto-Jan Ham over zijn fietspassie, ... De actieve fietsfanaat kan uitkijken naar de test van 11 zomershirts, een blik op de nieuwe BMC-modellen, een verslag van de Retro Ronde, tips om zelf te profiteren van de marginal gains van Team Sky, Do's & Don'ts over het gevaar van teken en zadelklachten bij droge hitte, en veel meer!