Afgelopen weekend namen 19 lezers deel aan de cycling.be Marmotta klimstage in Mühlbach am Hochkönig. Het werd een weekend van veel zweet en nog meer hoogtemeters. Salzburgerland toonde weer waarom het zo'n geschikt fietsgebied is. Een korte terugblik.

Het zijn stipte dames en heren, die lezers van cycling.be magazine. Ondanks de lange autorit vanuit België naar Mühlbach am Hochkönig zitten ze allen om kwart over zeven stipt aan tafel voor het diner. Uitbater Pascal Vanheel lacht. Hij weet dat hij geen vijf minuten te laat het eten mag opdienen. "Na zo'n lange rit komt iedereen hier moe en uitgehongerd binnengewaaid." En honger en vermoeidheid kun je missen als kiespijn tijdens een driedaagse klimstage. De Vlaming uit Kortenberg baat sinds vorig jaar het Marmotta Alpin Hotel uit. De klandizie bestaat voor 65% uit Vlamingen, vaak van het sportieve type. "De regio van de Hochkönig is geknipt voor een actieve vakantie. We organiseren hier geregeld stages voor fietsers en triatleten. Die mensen hebben specifieke eisen en daar willen we hen zo goed als mogelijk in tegemoet komen." Op tijd eten en slapen hoort daar bij.

De volgende dag staat in het teken van acclimatisatie: aanpassen aan de warmte (een eind in de 20°C, zelfs in de nazomer), aan de hoogte (Mühlbach ligt op 860 meter, maar de bergen klimmen tot bijna 3000 meter), en vooral aan het klimritme. Ondanks maar 75 kilometer en maar 1.860 hoogtemeters verslikken er enkelen zich in die kennismakingsrit. "Die eerste dag was de zwaarste van de drie," zullen er enkelen na de driedaagse stellig beweren. Steile en lange hellingen zijn inderdaad andere fietskoek dan de rechte oevers en vlakke dijken in Vlaanderen. Flandrienbenen hebben het dan vaak moeilijk in het vinden van het ritme van de bergen. Het trainingsschema dat Hanneke en Evelyne van Energy Lab de deelnemers vooraf doorstuurden, vermeldde daarom ook enkele trainingsuitstapjes naar de Ardennen. Waar iedereen het wel over eens is: de vallei van de Salzbach en het uitstapje naar de bergflanken boven Sankt-Veit zijn landschappelijke parels.

HOOGSTE BERGPAS VAN OOSTENRIJK

Op dag twee wordt het echt serieus. Het aantal kilometers en hoogtemeters verdubbelt vandaag. We hebben de beklimming van de Grossglockner Hochalpenstrasse immers in onze gps opgeladen. Het profiel toont 3.200 hoogtemeters verspreid over 145 kilometer. De klim naar de hoogste bergpas van Oostenrijk zelf is 28 kilometer lang. In het tweede deel duikt hij amper onder de 10%. Aan de voet van de klim hebben Hanneke en Evelyne nog een bevoorrading voorzien. Marc en Guy zijn zo geconcentreerd aan het fietsen dat ze er gewoon voorbij rijden. Pas boven zal ik Guy terugzien. "Krampen, hongerklop." Veel meer komt er niet uit. Logisch. De avond voordien had Hanneke nog een workshop over voeding gegeven. "Denk eraan om te drinken! Minstens een halve liter per uur." Onderweg kijkt ze toe of iedereen haar raad niet in de wind slaat. Haar slechtste leerling staat nochtans als eerste boven. Ex-prof Sven Vanthourenhout rijdt immers mee tijdens deze fietsstage en toont ons wat nu het verschil is tussen een profrenner en de rest. Op het buitenblad rijdt hij naar de 2.571 meter hoge top van Edelweisspitze, een gekasseide zijklim op de Grossglockner. "Wanneer rij jij dan op het binnenblad?" vragen de deelnemers hem verwonderd. Sven haalt zijn schouders op. Hanneke inspecteert echter de drinkbus van Sven. "Niet bijgevuld en nog maar half leeg?" Foei, Sven. Méér drinken. Hilariteit.

Dag drie. Vandaag wordt er à la carte gefietst. Sommigen zijn toe aan rustig uitbollen; anderen willen er nog een laatste keer tegenaan gaan. De meesten rijden een tocht van 130 kilometer door het middengebergte. De moedigsten - of zijn het overmoedigen? - breien daar nog een finale aan naar Arthurhaus. Dat is een geasfalteerde haarspeldbochtenklim vanuit het dorpscentrum van Mühlbach naar een berghut. Zeg maar de plaatselijke Alpe d'Huez van negen kilometer. "Wat was dat voor een beest?" Benoit en Frederik reden de hele stage vooraan en gingen als één van de weinigen de uitdaging naar Arthurhaus aan. Steil, dat zeker. Maar nergens kom je dichter bij de majestueuze Hochkönig die de hele fietsstage voor een uniek decor zorgde. En nergens elders komen er meer marmotten uit je hand eten. Eten? Uitbater Pascal schept voor de laatste keer om stipt kwart over zeven de soep uit. Je hoort enkel het lepelen in de kommetjes. Vanachter zijn fornuis kan er een knipoog af.

Lees een uitgebreid verslag in het oktobernummer van cycling.be magazine!

Koop of abonneer je nu op cycling.be magazine

Het septembernummer van cycling.be magazine met gratis Veldritgids ligt nu in de winkel! Met daarin een ruime vooruitblik op het WK in Bergen, met parcoursverkenning, Alexander Kristoff & Edvald Boasson Hagen, zelf fietsen in Noorwegen, ... Verder in het reguliere nummer: Fietsen met Bob Jungels, publiekslieveling Frederik Backaert over zijn liefde voor de boerenstiel, de comeback van Sofie Goos, tests van drie nieuwe crossmodellen van Specialized, Canyon en Cannondale, de fietsverslaving van schaatser Bart Swings, tips over hoe je je angst overwint na een valpartij, ... In de extra Veldritgids vind je interviews met Wout van Aert, Mathieu van der Poel, Toon Aerts, Annemarie Worst, een reportage over het materiaal bij Telenet Fidea Lions, een seizoensvooruitblik van kersvers bondscoach Sven Vanthourenhout, Ben Berden, vier superfans en uiteraard een analyse van alle topcrossen met complete kalender.