De originele Noah Fast was jaren geleden al een technologisch hoogstandje. De opvolger van de populaire Noah SL nestelt zich opnieuw tussen de grote jongens en doet dat in tegenstelling tot Specialized en BMC met een velg- en schijfremmodel. Wij namen de Noah Fast Disc onder handen.

Wat de Ridley uit de band doet springen, is het geribbelde profiel aan de voorkant van verschillende buizen. Die inkepingen - F-Surface-technologie heet dat dan - moeten de luchtstroom langer langs het frame laten lopen (zoals bij een golfbal), zodat er minder zog en dus weerstand ontstaat. Je ziet de gleuven lopen over de balhoofdbuis, vorkpoten, onderbuis, zadelbuis, zadelpen en zelfs de spacers. We zagen eerder al iets gelijkaardigs bij de Pinarello Dogma F10, maar nu gebruikt ook Ridley uitstulpingen onderaan de voorvork. Die F-Wings moeten de turbulentie van de voornaaf beter geleiden.

DOORDACHTE KEUZES

Net zoals bij de twee andere testfietsen (Specialized Venge Disc en BMC Timemachine Road) is er bij de Noah Fast aandacht besteed aan het gebruiksgemak. We zien hier evenmin kabels uitsteken aan de voorkant, en toch belooft Ridley dat een kabel vervangen niet langer dan twee minuten hoeft te duren, onder meer dankzij de uitneembare spacers en buitenkabels die over de hele lengte doorlopen. De interne zadelpenklem is eveneens eenvoudig te bereiken en goed vast te zetten, zonder gevaar op een naar beneden slippende zadelpen.

Hier zien we dan weer wel een carbon cockpit uit één stuk, maar die is in zes stuurpenlengtes te verkrijgen en heeft een aangename vorm. Je merkt dat krachtmens André Greipel zijn zegje heeft mogen doen, want de stijfheid van de cockpit staat helemaal op punt. Je mag het al eens stevig heen en weer sleuren, je gaat dit stuur niet in verlegenheid brengen.

De Noah is stabieler en iets minder agressief dan de Venge, maar bezit duidelijk een stevige portie stijfheid die zich vlot laat omzetten in voorwaartse snelheid. De Fast in de benaming is geen loze term. En toch durven we hem eveneens als relatief comfortabel omschrijven. Vooral op slecht wegdek trekt hij goed zijn streng en dempt hij trillingen en schokken, maar zelfs kasseien zijn geen onmenselijke marteling meer. Een echte comfortracer is het niet, maar in zijn categorie zit hij bij de beste leerlingen van de klas.

De eigen Forza-wielen bieden een helpende hand op comfortvlak, want de interne velgbreedte is een genereuze 19 millimeter. Zo krijgen de 25 millimeter brede Vittoria Corsa's wat extra ruimte om hun soepelheid nog beter te benutten. De carbon velgen zijn trouwens minder hoog dan bij de twee andere testers, waardoor ze iets ruimer inzetbaar zijn. Dat komt ook het gewicht ten goede, zodat ze snel op gang komen. Dankzij de DT Swiss 350-naven zit het goed met de betrouwbaarheid.

De Selle Italia Flite is een naam die al lang meegaat, maar deze nieuwe versie bleek een verrassend comfortabele rustplaats. Waarschijnlijk zou een Flite Flow met uitsparing in het midden ons nog beter bevallen.

DE MEERWAARDE VAN SCHRIJFREMMEN

Ridley trekt het aerothema door tot in het crankstel, want de kloeke Rotor Flow heeft een buitenblad dat volledig dicht is. De Shimano Ultegra Di2 verzorgt de rest van de aandrijving en doet dat op een even hoog niveau als de elektronische Dura-Ace. De grote broer doet het alleen beter op het vlak van gewicht, maar zelfs met de zwaardere Ultegra is het totaalgewicht van 7,7 kilo nog indrukwekkend. De frameset zou zo'n 250 gram lichter geworden zijn dan bij de voorganger.

De schijfremmen zijn een zegen voor dit type fietsen, niet alleen omdat ze je snel tot stilstand brengen, maar ook omdat ze gepaard gaan met steekassen die voor meer stijfheid zorgen. Ridley gebruikt assen van DT Swiss, waarbij je het hendeltje ofwel op de voorste of de achterste as laat zitten, ofwel gewoon afneemt, zodat je nog een extra watt uitspaart.

CONCLUSIE

Ridley moet niet onderdoen voor de grote spelers, en dat is een prestatie die kan tellen op een moment waarop de giganten stuk voor stuk hun nieuwste telg voorstellen. Het heeft optimaal geprofiteerd van zijn contacten met WorldTour-renners en de windtunnel van Flanders' Bike Valley naast de deur om tot een aerofiets te komen die het op alle vlakken goed tot uitstekend doet. Met de toegang tot al die aerodynamische kennis was het misschien gemakkelijk geweest om in extremiteiten te vervallen, maar Ridley trapte niet in die val en leverde met deze Noah Fast een topper af.

SPECIFICATIES
Frame/voorvork: Noah Fast Disc, 60T-40T-30T High Modulus Unidirectional Carbon, In-Mould F-Surface Technology
Groep: Shimano Ultegra Di2 8070
Cranks: Rotor Flow
Wielen: Forza R45 19cc DB
Banden: Vittoria Corsa 25 mm
Cockpit: Ridley Fast Integrated Cockpit
Zadel: Selle Italia Flite
Zadelpen: Noah Fast carbon
Maten: XS, S, M, L, XL
Prijs: 7.899 euro
Gewicht: 7,7 kg (excl. pedalen)

Deze test verscheen in de Aerospecial in het septembernummer van cycling.be magazine. Abonneer je HIER en ontvang een gratis fietscadeau!

Koop of abonneer je nu op cycling.be magazine

Het novembernummer van cycling.be magazine ligt nu in de winkel, met niet alleen Toon Aerts die zijn vaste podiumplek opeist, Niels Albert die de perfecte zandtechniek uitlegt, David van der Poel, Sophie de Boer, en baansprintster Nicky Degrendele, maar ook een gratis extra MTB-special, met daarin techniektips van downhillsensatie Martin Maes, de mooiste MTB-plekjes van Githa Michiels, fietstests van Specialized, Trek, Canyon, Niner, Ednine en BMC, alle geheimen van de nieuwe Shimano XTR 12-speed, de 14 mooiste winteroutfits, de originele Cape Epic, op avontuur in Mongolië, piepende schijfremmen, zadelhoogte op de MTB, nieuwe MTB-spullen, ... Verder: fietsen van noord naar zuid door Portugal, EK veldrijden in Rosmalen, Britse invasie in de Cross, Mike Kluge, en veel meer!