Paul Herygers is niet alleen een levende veldritencyclopedie, maar ook een uitzonderlijk taalacrobaat. In zijn onnavolgbare stijl analyseert de wereldkampioen van Koksijde 1994 het pas aangebroken veldritseizoen. Zelden begon een wintercampagne met zo veel vraagtekens als dit jaar.

Paul, wat heb je geleerd na het volgen van de seizoensopener in Eeklo en de Amerikaanse Wereldbekerwedstrijden in Iowa en Waterloo?
Paul Herygers: "Dat het niveau zo vroeg in het seizoen al heel erg hoog ligt. Ze hebben er blijkbaar nog een klein schepje bij gedaan. Het is duidelijk dat de afwezigheid van Wout en Mathieu enkele renners geïnspireerd heeft om vroeg te pieken. Iemand als Eli Iserbyt komt daar zelfs openlijk voor uit, en hij heeft voor de volle 100 procent gelijk. Men zegt soms dat de eerste pannenkoeken voor de kinderen zijn, maar Eli heeft toch al mooi twee streepjes achter zijn naam staan. Hij zal daar geen spijt van krijgen."

De hoofdprijzen worden echter pas in januari uitgedeeld. Wie te vroeg piekt, komt er dan misschien niet meer aan te pas ? Hoe groot schat je dat risico in?
"Dat weet je natuurlijk nooit, maar een renner kan tijdens het seizoen wel meerdere pieken inplannen. Eli is nog heel jong en heeft bovendien geen gekke dingen gedaan tijdens het wegseizoen. Ik heb er het volste vertrouwen in."

Eerder dit jaar sloegen twee ploegen de handen in elkaar om samen het megateam Pauwels Sauzen-Bingoal te vormen. In de eerste wedstrijden viel de onderlinge concurrentie op, waarbij renners soms gingen jagen op een ontsnapte ploegmaat ...
"De ploeg telt maar liefst acht eliterenners, waarvan meerdere jongens het potentieel hebben om het kopmanschap op te eisen. In Eeklo was de overmacht van de 'rode brigade' zo groot dat de overwinning niet echt in het gedrang kwam. Maar als de ploegleiding de situatie niet snel uitklaart, zal er vroeg of laat een wiel aflopen, met veel ruzie tot gevolg. Het is menselijk dat iedereen voor eigen succes wil gaan, want niemand twijfelt eraan dat er op termijn renners zullen moeten vertrekken. Met enkele overwinningen op het palmares is het altijd gemakkelijker om aan de onderhandelingen te beginnen."

Zie je dit jaar nieuwe namen opduiken?
"Ik doe mijn uiterste best, maar ik bespeur niet meteen vers bloed. Behalve dan Tom Pidcock, al is hij al lang geen verrassing meer. Net als Eli Iserbyt zet de 20-jarige Brit dit jaar definitief de stap van de beloften naar de elitecategorie. De regerende wereldkampioen bij de U23 is een goudhaantje. Als broekje kaapte hij vorig jaar op het zware parcours in Gavere toch netjes de vierde plaats weg bij de grote jongens. Het is een gevaarlijke uitspraak, maar misschien haalt hij ooit wel het niveau van Mathieu van der Poel."

Lees het volledige artikel in de crossgids van cycling.be magazine, nu in de winkel of te bestellen via onze webshop! Abonneer je hier en krijg er een gratis fietscadeau bovenop!