Als bij wonder zijn er nog enkele wedstrijdfietsen van Eddy Merckx bewaard, en daar is één man in het bijzonder verantwoordelijk voor. Niemand minder dan Ludwig Wynants houdt zich fanatiek bezig met de restauratie van enkele pareltjes van de grootmeester.

"Velen denken of beweren dat ze een echte fiets van Merckx in hun bezit hebben, maar ik kan via een paar kenmerken meteen zien of dat waar is of niet", opent Ludwig Wynants, wiens kennersoog haast onmogelijk te bedriegen is. "Eddy reed met een specifieke geometrie, die bovendien veranderde in de loop van zijn carrière, en ik heb alle metingen staan. Zo nam hij een breder stuur en werd zijn frame één tot anderhalve centimeter hoger en langer. Alleen al daardoor kan ik de meeste 'wannabe-verzamelobjecten' uitsluiten. Soms gaat het dan om een fiets van de ploeg of zelfs gewoon om een replica."

"Hij reed ook slechts met een beperkt aantal merken: Colnago, Masi, De Rosa, Terryn en Kessels, en die hebben stuk voor stuk heel herkenbare kenmerken. De Belgische frames waren zeker niet slecht en kwamen bijvoorbeeld van pas wanneer hij snel een fiets nodig had voor een criterium, maar ik heb zelf ook altijd ervaren dat Italiaanse kaders iets speciaals hadden. Zo had Ernesto Colnago zijn eigen idee over welke geometrieën goed waren voor een koersfiets en welke niet. Voorts zag hij meteen welke framematen je nodig had en weigerde hij soms ook gewoon om een kader te maken omdat hij niet geloofde dat het zou werken."

 

OUDE KOEIEN RESTAUREREN

Als er iemand snapt hoe belangrijk het voor een renner is om zijn oude wedstrijdfietsen opnieuw in volle glorie te zien, dan is het wel Wynants. Zo stelt hij in All Bikes, zijn fietswinkel in Putte, onder meer zijn Eddy Merckx-fiets tentoon, met daarnaast een Colnago van bij Mini-Flat. Als je de zaak binnenwandelt, zie je trouwens al meteen twee rode Colnago's hangen (zie artikel in het juninummer van cycling.be magazine, red.).

Zijn passie voor de oude pareltjes van de grootmeester bloeide open toen hij Merckx-fietsen begon te verkopen in zijn winkel. Om de interesse aan te zwengelen, had hij het plan opgevat om een oude fiets, waarmee Eddy nog gekoerst had, naast de nieuwe fietsen te hangen. Dus vroeg hij voorzichtig aan Merckx of hij nog een van zijn koersfietsen had staan en of hij die kon missen: "Ik kreeg niet meteen reactie, dus ik verwachtte er eigenlijk niet veel meer van, maar plots kreeg ik telefoon dat ik een kader mocht ophalen. Het bleek de fiets te zijn waarmee hij zijn laatste Milaan-Sanremo won, maar er schoot niet veel meer van over. Hij was overspoten en de onderdelen ontbraken."

Lees het volledige artikel in het julinummer van cycling.be magazine, nu in de winkel! Of lees HIER online verder via Blendle.