De Tourstart in eigen land, de passage op de mythische Muur van Geraardsbergen, enkele kansen op ritwinst én de verjaardag van zijn dochter Fleur. Voor Greg Van Avermaet, veruit de beste 'Tourbelg' van de afgelopen jaren, belooft het een rijkgevulde Ronde van Frankrijk te worden. Cycling.be polste bij Gouden Greg naar zijn innige band met La Grande Boucle.

Greg, je musette zit ondertussen al behoorlijk vol met herinneringen aan de Tour, maar wat is de allereerste?
"Dan moeten we heel wat jaren teruggaan. Ik was met mijn grootouders in de Ardennen toen het peloton met Miguel Indurain passeerde op de Côte de la Haute-Levée. De edities erna in 1998, 1999, 2000 en de jaren van Lance Armstrong zijn we ook nog een paar keer gaan kijken. Ik kom uit een echte fietsfamilie, dus onze vakanties werden vaak gecombineerd met de Tour de France. Zo volgden we met het gezin de etappes in de Pyreneeën. Toen voelde ik al dat de Tour een speciale status heeft."

In 2009 maakte je jouw debuut in de Tour, maar pas in 2015 kon je voor het eerst een etappe winnen. Was er toen ook in jouw hoofd sprake van een 'déclic'?
"Dat kan je wel stellen. De jaren voordien was ik er al een paar keer dichtbij. Zo werd ik in 2014 tweede in de rit naar Sheffield. Vincenzo Nibali finishte twee seconden voor mij, waardoor ik net naast de ritzege en de gele trui greep. Uiteindelijk bleef ik op mijn honger zitten tot mijn derde deelname, toen ik de rit naar Rodez won. De Ronde van Frankrijk is van het allerhoogste niveau. Als je daar kan winnen, dan mag je spreken van een echte doorbraak. Conditioneel is het verschil tussen winst en verlies helemaal niet groot, maar die zege voelde aan als een kantelpunt. Vanaf die dag zag de buitenwereld mij als winnaar, en ook binnen de ploeg hielp het me om een rang op te schuiven. Alle puzzelstukjes vielen in elkaar."


HET AANZIEN VAN DE GELE TRUI

Vorig jaar greep je met BMC de macht in de ploegentijdrit. Je veroverde zo de felbegeerde gele trui en droeg ze acht dagen. Ben je dan echt de patron van het peloton?
"Je wordt vooral 'chef' door je palmares, maar het dragen van die gele trui maakt wel wat verschil. Toen ik in het geel reed, schrok ik hoe groot de impact ervan is. Als je de Tour rijdt, zie je de gele trui meestal rondfietsen in het peloton. Maar als je ze zelf draagt, besef je pas welke voorbeeldfunctie je vervult. Die trui heeft ook een groot internationaal aanzien. Bij ons zijn de klassiekers heel belangrijk, terwijl in veel andere landen de Tour centraal staat. Wanneer je als profrenner ergens komt, vragen ze meestal: 'Rijd je de Tour de France?'. Acht dagen in het geel betekenen heel wat voor een carrière."

Lees het volledige artikel in het julinummer van cycling.be magazine, nu in de winkel! Of lees HIER online verder via Blendle.