Zal het dit jaar eindelijk raak zijn voor Romain Bardet in de Tour, na een tweede plaats in 2016 en een derde stek in 2017? De kans bestaat, want het parcours is spek naar zijn bek. Wij gingen de Franse rondehoop opzoeken en vroegen hem onder meer hoe hij het sterke INEOS-blok wil ontmantelen.

Romain Bardet (28) knokte zich de voorbije jaren naar een derde en een tweede plaats in het eindklassement van de Tour de France. Gezien het potentieel van de renner uit Brioude geloofden de Fransen lange tijd dat ze voor het eerst sinds Bernard Hinault in 1985 eindelijk weer een Franse Tourwinnaar zouden mogen verwelkomen op de Champs-Élysées, maar de progressie van 2016 en 2017 zette zich niet door in 2018. Bardet finishte vorig jaar als zesde. Een tegenvaller van formaat, maar het weerhoudt de fiere renner van AG2R La Mondiale er niet van om te blijven jagen op die oppergaai. "De Tour is het allermooiste, het allerhoogste", beseft hij. "Ook in 2019 waag ik gewoon weer mijn kans."

Je hebt renners die gedijen in het zog van Team Sky (vandaag INEOS), amper aanvallen en op die manier geruisloos naar een tweede plek in de Ronde van Frankrijk rijden. Denk bijvoorbeeld aan Rigoberto Uran in de Tour van 2017 ... Alle respect voor de Colombiaan, maar gelukkig zijn er ook renners die meer lef aan de dag leggen, zoals Romain Bardet. Een smal ventje, inderdaad, maar heel pienter en met de grinta van een winnaar. Zo knalde hij onvervaard naar zijn tweede plaats in 2016 en stelde hij in 2017 met hangen en wurgen zijn derde plek in het eindklassement veilig in de tijdrit in Marseille, toen hij amper één seconde overhield op Mikel Landa. Daarna zeeg hij uitgeput neer in de catacomben van het voetbalstadion. Het was een iconisch beeld. Een compleet uitgewoonde renner, amper nog in staat om een volzin te fabriceren. Zoals Wout van Aert na Parijs-Roubaix van dit jaar, maar dan in de Tour, na drie weken ellende. Ik herinner Bardet eraan wanneer we met hem praten in de lobby van een hotel, waar hij eveneens met vermoeidheid kampt. Het is echter een andere soort vermoeidheid. Eén die optreedt na een verre reis, vol ongemak en met een jetlag van jewelste. Hij kijkt me vriendelijk aan en antwoordt kort: "Inderdaad, dat was zwaar. Ik heb daar echt afgezien."

Vorig jaar leek je in topvorm in de Dauphiné. Had je misschien iets te snel die topconditie te pakken? Was dat de oorzaak van je 'mindere' Tour?
Romain Bardet: "Neen, helemaal niet, het was gewoon een heel 'gecompliceerde' Tour voor mij. Het is moeilijk uit te leggen. Uiteraard hebben we nadien een analyse gemaakt, en daaruit bleek dat ik even sterk was als andere jaren, maar dat ik het geluk blijkbaar niet aan mijn zijde had. Ik heb nooit echt meegespeeld voor het podium en had geen vat op de koers. Het was niet dat ik me minder goed voelde dan andere jaren. Ik heb ook geen spijt van de manier waarop ik de wedstrijd heb voorbereid en aangepakt. Maar ik ben de eerste om toe te geven dat ik zelf ook teleurgesteld was met het resultaat."

Lees het volledige artikel in het juninummer van cycling.be magazine, nu in de winkel! Of lees HIER online verder via Blendle.