Ja, ze heeft genoten van haar jaar als Belgische kampioene op de weg. "Al zal ik toch blij zijn dat ik de tricolore kan doorgeven", zegt Annelies Dom, die niet te beroerd is om haar mening te verkondigen: "Het aantal dopingcontroles in het vrouwenwielrennen moet dringend naar omhoog!"

Belgisch kampioene Annelies Dom (33) is nog maar net terug van de Chinese rittenkoers Tour of Chongming Island wanneer we samen even losrijden op haar trainingsparcours langs het Albertkanaal. Terwijl ik geniet van een opkomend lentezonnetje en haar in korte broek en dito mouwen tegemoetrijd, is Annelies gewapend met handschoenen en een 'overvestje' om na een weekje in het broeierige Oosten opnieuw te wennen aan de frisse Vlaamse temperaturen. De Antwerpse blinkt in haar vel en lijkt klaar om haar titel te verdedigen. "Al zal ik toch ook blij zijn als ik de tricolore eind juni mag doorgeven ..."

Annelies, je bent sinds gisteren terug van een rittenkoers in China. Hoe is die meegevallen?
"Eigenlijk best goed. We hebben met Lotte Kopecky een derde plaats in het eindklassement behaald,  nadat er drie dagen op rij gesprint is voor de dagzege. Als teamspeelster heb ik mijn steentje zeker kunnen bijdragen en heb ik genoten van de ploegprestaties. Maar het is toch even wennen na een week met temperaturen tot 32 graden. De Tour of Chongming Island is een van de oudste rittenkoersen voor dames. Een hele belevenis! Ik had na de Ronde van Vlaanderen een korte rustpauze ingelast, en dus was het ook wennen aan het nieuwe koersritme. De goede benen waren even weg, maar deze wedstrijd was gelukkig geen doel voor mij."

Je werd vorig jaar Belgisch kampioene in Binche. De mooiste overwinning uit je carrière na een prachtige collectieve prestatie met de ploeg?
"Vorig jaar hebben we het inderdaad uitstekend gespeeld. We hadden voortdurend enkele pionnen mee in de vuurlinie, en uiteindelijk maakten we in de finale met z'n tweeën deel uit van een kopgroep van vier. We moesten enkel het wiel van Sofie De Vuyst zien te houden op de laatste klim. Nadien voelde ik me zegezeker. Ik ben geen topsprintster, maar in een klein groepje trek ik me doorgaans prima uit de slag. Mijn acceleratie in de eerste meters is heel goed. In Binche kon ik het mooi afmaken voor mijn ploeggenote Valerie Demey en veldritkampioene Sanne Cant. Een schitterende zege!"

Lees het volledige artikel in het juninummer van cycling.be magazine, nu in de winkel! Of lees HIER online verder via Blendle.