Overal waar Dylan Groenewegen dit seizoen startte, graaide hij zijn prijsje mee. De aalvlugge Amsterdammer heeft één belangrijk doel voor ogen: de openingsrit van de Tour met aankomst in Brussel, waar hij meteen ook de eerste gele trui hoopt te veroveren. "Verder wil ik momenteel nog niet denken!"

Eén ding is zeker: Dylan Groenewegen mag binnenkort met vertrouwen afreizen naar de Tour de France. Haast overal waar de 25-jarige spurtbom dit seizoen reed, graaide hij zijn prijsje mee. Het begon met een ritzege in de Ronde van Valencia en de Ronde van Algarve. In Parijs-Nice maakte hij twee keer het zegegebaar (onder meer na een spectaculaire waaieretappe) en vervolgens won hij ook de AG Driedaagse Brugge-De Panne. Nochtans stond die laatste wedstrijd aanvankelijk niet op zijn programma, net als Milaan-Sanremo. "Het doel was om dit seizoen via etappekoersen toe te leven naar de Tour de France en de Vuelta. Maar de ploeg wist dat ik graag Milaan-Sanremo wilde rijden - ik hoop er immers ooit mee te doen voor de zege. Toen er in extremis nog een ploeggenoot uitviel, kreeg ik de kans om er te debuteren. Toen werd ook besloten dat ik de AG Driedaagse Brugge-De Panne en Gent-Wevelgem zou rijden. Gent-Wevelgem moest ik schrappen vanwege ziekte, maar in De Panne won ik. Het is voor een sprinter altijd fijn om bevestiging te krijgen via een mooie overwinning. En persoonlijk vind ik het ook leuk om te laten zien dat ik het net zo goed in een eendaagse wedstrijden kan", aldus Groenewegen, die zijn zegereeks gewoon verderzette in de Vierdaagse van Duinkerke. 

 

MASSASPRINTS KRIJGEN VOORLOPIG VOORRANG

Hoewel er voor de aalvlugge Amsterdammer ook een toekomst als snelle finisher in de klassiekers lonkt, blijft zijn vizier voorlopig gericht op de massasprints in de grote rondes. "Naarmate je ouder wordt - zo rond je dertigste - verlies je als sprinter vaak wat snelheid en explosiviteit. Op dit moment word ik elk jaar sterker en sneller, dus daar wil ik nog enkele seizoenen mijn voordeel mee doen. Ritten winnen in grote rondes - en dan vooral in de Tour - is voor een sprinter een prachtig doel. In de toekomst is de groene trui zeker ook een objectief, al start ik dit jaar vooral met de ambitie om de openingsrit te winnen en zo meteen ook het geel te veroveren. Die kans krijg je niet elk jaar, dus het lijkt me geweldig om dat shirt om de schouders te krijgen. Wat er nadien nog mogelijk is, zien we dan wel weer. Ik zal me allicht niet mengen in de eerste tussensprints, maar als later in de Tour zou blijken dat het groen toch haalbaar is, kan ik die knop nog altijd omdraaien."

Zijn opmerking over sprinters en leeftijd komt niet uit de lucht vallen. Op dit moment lijken Mark Cavendish en André Greipel (nog) niet in staat om de jonge generatie weerwerk te bieden. Marcel Kittel zat zelfs zo met zichzelf in de knoop dat hij zijn contract bij Katusha-Alpecin liet ontbinden. "Je merkt aan alles dat er op dit moment een nieuwe lichting sprinters opstaat. Ik heb altijd veel respect en bewondering gehad voor de renners die je noemt, maar nu lijkt het even iets minder te draaien voor hen. Sport kan hard zijn. Dat kan mij op termijn ook gebeuren. Daarom wil ik oogsten zolang het kan."

Lees het volledige artikel in het juninummer van cycling.be magazine, nu in de winkel! Of lees HIER online verder via Blendle.