Op 20 maart zal het exact twintig jaar geleden zijn dat Andrei Tchmil Milaan-Sanremo won. Ruben Van Gucht trok naar Moldavië voor een gesprek over vroeger en nu: "De Belg in mij is niet dood!"

September 2017, net onder de top van de Poggio. Ik rond een stevig gesprek van een uur of drie af met de heren Freddy Maertens, Fons De Wolf, Guido Van Calster en Etienne De Wilde. Mijn slotvraag is een eenvoudige: 'Wie is de laatste Belgische winnaar van Milaan-Sanremo?' Het viertal twijfelt geen milliseconde en antwoordt prompt: 'Fons De Wolf.' Verwondering bij ondergetekende. 'En Tchmil dan?', vraag ik me af. De geschiedenisboeken leren ons toch dat er een Belgisch vlaggetje staat achter de naam Andrei Tchmil als laureaat in 1999? Exact twintig jaar geleden, dus ...

Een bezoek aan de laatste Belgische winnaar van La Primavera houdt ons niet in België, maar brengt ons naar Chisinau. Ergens in het najaar van 2018 rijd ik de hoofdstad van Moldavië binnen. Daar waar Tchmil nog steeds (of opnieuw) woont en werkt. Van zijn stugge, gesloten imago valt weinig te merken. De laatste kampioen van de Sovjet-Unie aller tijden ontvangt ons allerhartelijkst. Zijn grote trots is de Andrei Tchmil Bike Company, waarvan het kantoortje geprangd ligt tussen enkele imposante gebouwen in Sovjetstijl. Vroeger werkten daar duizenden mensen aan onder meer radioapparatuur voor onderzeeërs en ander legermateriaal, nu heeft Tchmil er zijn beginnende fietsenfabriek gehuisvest. Het ziet er allemaal nog wat geïmproviseerd en sjofel uit, maar het heeft een zekere charme. Tchmil is duidelijk een overlever, die overal zijn wagonnetje aanhangt en naar Moldavische normen - het gemiddelde maandloon bedraagt 350 euro - goed verdient. Getuige daarvan de Porsche Carrera waarmee hij rondrijdt.

 

OPGEGROEID IN DE SOVJET-UNIE

De volgende ochtend doet de frisse lucht in het park van Chisinau deugd. Andrei Tchmil komt ons, strak in het pak, tegemoet. Als een echte seigneur staat hij me in het Frans te woord op een bank naast een vijver. "Als men me vraagt waar ik geboren ben, antwoord ik: 'In de Sovjet-Unie'", begint hij zijn opmerkelijke levensverhaal. "Meer bepaald in Chabarovsk, op bijna 8.000 kilometer van hier, aan de grens met China. Ik ben opgegroeid waar mijn moeder ging, want zij was een operazangeres die in verschillende steden werkte. Vanaf mijn zevende ging ik bij mijn oma in Tiraspol wonen, hier in Moldavië - toen nog een van de Sovjetrepublieken. Of ik zelf artistiek ben? Als ik wijn drink", lacht hij.

Lees het volledige artikel in het maartnummer van cycling.be magazine, nu in de winkel! Of lees HIER online verder via Blendle.