Ze botste de afgelopen jaren in menig finale op de rensters van Boels-Dolmans. Zo kreeg Jolien D'hoore bewondering voor de werkwijze van het team en hapte ze na enkele jaren dan toch toe toen teammanager Danny Stam nog maar eens naar haar gunsten hengelde.

In 2015 begon Jolien D'hoore aan een buitenlands avontuur. Ze reed drie jaar in dienst van de Britse formatie Wiggle. Na een extra seizoen in de kleuren van Mitchelton-Scott was ze klaar voor de overstap naar het Nederlandse team Boels-Dolmans, al jaren de nummer één van de wereld. Niet uit onvrede, benadrukt de 28-jarige Oost-Vlaamse. "Nee, ik heb het heel goed gehad bij Mitchelton-Scott. Ik kon goed opschieten met de rensters en heb er alle kansen gekregen. Ik kon de aanbieding van Boels-Dolmans echter niet blijven negeren. Ik was vereerd dat ze bleven aandringen. Danny Stam is in het verleden vaak komen polsen, maar ik moest steevast weigeren omdat ik mijn jawoord al aan een andere ploeg gegeven had of simpelweg nog een jaar onder contract lag."

Uiteindelijk wist de aanhouder het pleit toch te winnen en kan D'hoore tot haar eigen tevredenheid aan de slag bij het Nederlandse dreamteam. "Ik ken nieuwe collega's als Chantal Blaak, Amy Pieters en Anna van der Breggen al sinds de koersen in de jongerencategorieën en kan goed met hen overweg. Onze karakters passen wel bij elkaar - altijd prettig om dat op voorhand te weten. Bovendien biedt mijn nieuwe team me ook de kans om op de piste te rijden. Sterker nog: Boels-Dolmans ziet er echt de meerwaarde van in. Met Tokio 2020 in het achterhoofd was de wetenschap dat ik weg en piste zonder problemen kan combineren een extra argument om te tekenen. Vermits mijn contract twee jaar loopt, hoef ik in het olympische seizoen bovendien niet van fiets te wisselen (Specialized, red.)."

Lees het volledige artikel in het februarinummer van cycling.be magazine, nu in de winkel! Of lees HIER online verder via Blendle.