Fabio Aru moest de Giro d'Italia vorig seizoen noodgedwongen aan zich voorbij laten gaan. Zijn geliefkoosde Ronde begon nochtans in zijn Sardinië, maar een blessure gooide roet in het eten. Meer dan ooit is de Sardijn gebrand op revanche, al beseft hij dat er met onder meer Tom Dumoulin en Chris Froome enkele stevige tegenstanders wachten.

Fabio Aru start binnenkort in zijn negende grote ronde. De Italiaan won in 2015 de Vuelta, nadat hij eerder dat jaar ook al tweede werd in de Giro na eindwinnaar Alberto Contador - het laatste grote wapenfeit van de Spanjaard. Aru werd een jaar voordien ook al eens derde in de Giro en vijfde in de Vuelta. Vorig jaar zou hij als absolute kopman van Astana een gooi doen naar de eindzege in de Giro. De jubileumeditie zou op zijn naam komen. Zo ging het toch in zijn dromen, maar door een valpartij op training en een knieblessure moest hij vanaf de zijkant toekijken. Wanneer we hem erover aanspreken - gezellig in de avondzon van Abu Dhabi - moet hij zijn ontgoocheling nog steeds verbijten.

Fabio Aru: "Dat was echt een harde noot om kraken. Ik kan het nog steeds bijna niet omschrijven, je zou aan de mensen uit mijn naaste omgeving moeten vragen hoe moeilijk ik het daarmee had. Zij weten hoeveel pijn me dat gedaan heeft. Het is nog steeds een open wonde. Dat ik dit jaar een nieuwe kans krijg om op het hoogste niveau te acteren in de Giro, is een manier om die wonde eindelijk te dichten."

Je won tot op vandaag één grote ronde, de Vuelta in 2015. Sindsdien lukte het jou niet meer. Vorig jaar droeg je de gele trui in de Tour en zakte je door het ijs. Heb jij moeite met de druk?
"Neen, neen. Ik droeg eerder ook al de leiderstrui in de Vuelta en de Giro, dus ik weet intussen hoe ik daarmee moet omgaan. Die trui heeft geen invloed op mijn prestaties. In de Tour kreeg ik jammer genoeg af te rekenen met fysieke problemen."

Je werd ziek. Mag ik een moeilijke vraag stellen? Het gebeurt wel vaker dat je ziek wordt tijdens een grote ronde. Heb jij het moeilijk om drie weken lang op topniveau te rijden?
"Kijk, iedereen herinnert zich mijn eindzege in de Vuelta van 2015, maar tegelijkertijd kijken de fans ook met veel plezier naar de manier waarop je moeilijke momenten weet te overwinnen. Dat maakt de sport zo mooi: het gaat met ups and downs. Koers is zoals het leven, met mooie en moeilijke momenten. Ik heb soms gewoon wat pech gehad, maar ik kan zeker nog grote rondes winnen.

Lees het volledige interview in het meinummer van cycling.be magazine, nu in de winkel! Of lees HIER online verder via Blendle.