Hilaire Van der Schueren was zelf nooit wielrenner en rolde in het vak via de amateurs. Hij begon als sportbestuurder bij de profs bij Boule d'Or in 1980 en is sindsdien niet meer weg te denken uit het peloton. 70 wordt hij in 2018, een éminence grise, maar vertel hem niet dat hij oud is.

Hilaire neemt nog steeds geen blad voor zijn mond en dat is in deze tijden van afgelikte antwoorden een welkome zegen. Recht door zee, met af en toe eens een stevige vloek ertussen. Heerlijk toch? En vraag hem vooral niet wanneer hij met pensioen gaat, want daar denkt hij niet aan. Nochtans zit de tijd hem op de hielen: 70 wordt hij in 2018 en het bondsreglement is onverbiddelijk. In het jaar waarin je 71 wordt, mag je niet langer een auto of motor besturen in een wedstrijd. Die regel geldt alleen in België, maar een ploegleider van een Belgisch team moet zijn vergunning aanvragen bij de wielerbond van het land waar hij woont. Dus wordt het wellicht Hilaires laatste jaar achter het stuur in de koers.

Hilaire: "Dat weet ik zo nog niet."

Is uw leeftijd niet stilaan een handicap? Bent u nog modern genoeg in deze tijden van wattages, Strava en zo meer?
"Ik ben met alles mee. Ik heb Twitter, Instagram, ik kijk op Strava en als ik zie dat er een paar dagen niets verschijnt bij een renner, zal ik al rap mijn telefoon eens nemen. Ik heb cursussen gevolgd om soigneur te zijn, een trainersopleiding en tijdens mijn carrière heb ik veel boeken gelezen over psychologie, want als ploegleider moet je daar wat van kennen. Dat is net zo belangrijk als de koers lezen. Ja, ik ben van de oude stempel, maar in wezen is er qua training niet zo veel veranderd de voorbije 40 jaar. Vroeger was er sprake van drie soorten training: snelheid, kracht en uithouding. Is dat nu zoveel anders?"

Lees het volledige interview in het februarinummer van cycling.be magazine, nu in de winkel! Of lees HIER online verder via Blendle.