Rick De Leeuw is een echt wielerdier. Maar het liefst van al springt de naar Belgisch Limburg uitgeweken Nederlander nog zélf op de fiets. En dat deden we samen met hem, uitgerekend 's ochtends op 1 januari.

"Het regende afzeggingen bij de Pedaalridders vandaag", grijnst De Leeuw. De Pedaalridders, dat is het vaste fietskliekje waarmee de volledig geïntegreerde Nederlander wekelijks op pad gaat. De afspraak daarbij is dat degene bij wie er wordt afgesproken de rit mag uitstippelen. Vandaag valt Paul Delaet die eer te beurt. Hij zal onze enige compagnon worden op deze eerste dag van het nieuwe jaar en kiest voor een traject door de Jekervallei. Over de typische veldweggetjes, door de holle wegen, en langs de kenmerkende meidoornhagen en knotwilgen fietsen we het nieuwe jaar tegemoet.

"Héérlijk dit! De afwezigen hebben ongelijk!", roept De Leeuw het uit. De man geniet merkbaar als hij op de fiets zit en laat geen gelegenheid onbenut om letterlijk élke collega-fietser, wandelaar of jogger hartelijk te begroeten of zelfs gelukkig Nieuwjaar te wensen. De modder op de veldweggetjes die al snel aan onze fietsen plakt, kan hem absoluut niet deren. "Als je met iemand op pad bent die altijd goed gezind is, werkt dat aanstekelijk", lacht Paul richting zijn vaste trainingsmakker.

Een dik jaar geleden ruilde de sympathieke noorderbuur de stad voor het platteland. Amsterdam werd Heks, de grootste stad van Nederland werd een 'boerengat' diep in het zuiden van Limburg. "Ik dacht altijd dat ik een stadsmens was, tot ik hier terechtkwam", vertelt De Leeuw over zijn verhuis. "En ik heb de stad nog geen seconde gemist. Zeg nu zelf, is dit niet prachtig?", wijst hij richting het glooiende landschap dat stilaan lijkt te ontwaken onder de laagstaande winterzon.

Lees het volledige interview in het februarinummer van cycling.be magazine, nu in de winkel! Of lees HIER online verder via Blendle.